De BOS lost op. Een feestje 12 dec. Weten ze nu dat het voorbij is? Of kunnen vrijwilligers met podcasts en website iets van het verworvene continueren?

Op 10 oktober nu vijf jaar geleden hield ik een rede ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de BOS: 'Welkom op de Titanic ' . Hilarisch, al zeg ik het zelf.

Die begon aldus: "De BOS bestaat 10 jaar.
Waarom bestaat de BOS? Hoe is het met de Dharma? Bestaat de BOS over 10 jaar nog?
Dat zijn de vragen waarover ik het wil hebben. Een soort feestrede dus.
Stel u voor: wij zitten hier met de jarige BOS in een theater dat zich eigenlijk op de Titanic bevindt. U weet wel, het schip dat door de eigenaren het beste schip aller tijden werd genoemd en onzinkbaar werd geacht.
En u weet ongetwijfeld ook wat er mee gebeurde, honderd jaar geleden: het botste op een ijsberg en zonk.
Op die Titanic bevinden we ons nu; ik probeer me, met u, dat te visualiseren.
We varen niet ergens heen, dat lijkt maar zo; we drijven in feite maar wat met de stroom mee.
Maar er ligt wel een ijsberg op onze route
Laat ik die zee maar een naam geven, ik noem hem Dharma
Laat ik die ijsberg ook maar een naam geven, ik noem hem de Mediawet. "

We weten hoe het afloopt: de BOS bestaat over vijf jaar niet meer. En met de Dharma gaat het ook niet zo goed in Nederland; het aantal mensen dat zich boeddhist noemt of 'affiniteit heeft met het boeddhisme ' (kent u die uitdrukking nog, de fameuze 900.000 van Gertjan ?) neemt hard af.

Maar waarom heb ik de gebeurtenissen eigenlijk beschreven vanuit het perspectief van de Titanic, de BOS dus? Het is minstens zo boeiend de botsing met de Titanic te beschrijven vanuit het perspectief van de ijsberg.
Zo'n ijsberg drijft vrij stuurloos, beïnvloed door waterstromen (geld) en wind (politiek) en wordt langzaam kleiner. Dan komt er een brok hol ijzer in zijn ('ijsberg' is mannelijk) vaarwater die hem beschadigt, namelijk een paar brokken afhakt. Jammer, maar kleiner werd hij toch; en hij drijft verder, brokstukken en kleine bootjes achterlatend. Meer is er niet van te vertellen.

====================================================================

Begin augustus heeft de BOS een mail gestuurd naar de sangha's (waarschijnlijk is bedoeld: de BUN-leden) met interessant nieuws.
Nieuws dat niet opgenomen is in de rubriek 'nieuws ' van de website van de BOS, zo bijzonder.

"Beste ...

Eind dit jaar is het zover. Na zestien bijzondere jaren houdt de BOS op te bestaan als zelfstandige publieke omroep. 

Maar dat laten we natuurlijk niet onopgemerkt voorbij gaan.
Zaterdag 12 december organiseren we een BOS-retrospectief in de Tolhuistuin in Amsterdam. Met opgeheven hoofd en de blik gericht op de toekomst maken we er een bijzondere en optimistische dag van. 

Graag nodigen we jullie, sangha’s, uit om mee te denken over wat we die dag kunnen doen. 
De grote lijnen van het programma zijn bekend, maar houden we nog even geheim. De BOS laat in ieder geval een terugblik zien op wat er op tv, radio en internet allemaal gemaakt is in die zestien jaar. En we hebben nog meer plannen. 

Maar wat zouden jullie zelf graag zien? Of misschien presenteren? Of zijn er onderwerpen en thema’s waar de BOS die dag aandacht aan zou kunnen besteden? Er kan in ieder geval een heleboel: van muziek tot een tentoonstelling, maar misschien zijn jullie ook benieuwd naar wat er gebeurd is met bepaalde personen uit BOS-documentaires. Of iets totaal anders. Het belangrijkste is in ieder geval dat we die dag niet alleen kijken naar het verleden, maar vooral ook naar de toekomst.
Zoals jullie hopelijk begrijpen kunnen niet alle suggesties uitgevoerd worden.
De BOS heeft jammer genoeg niet onbeperkt de ruimte, tijd en middelen.
...  [onderstreping door mij]"

Die middag en avond in Amsterdam-Noord interesseert me niet zo veel. Ik kan me wel voorstellen hoe het er toe zal gaan: oude filmpjes, herinneringen, mooie woorden, ongrijpbare hoop en wellicht tranen.
En dan gaat woensdag 30 december 's nachts bij de radio de stekker er uit, bij de televisie zal het laatste programma wel een paar dagen eerder zijn.
En in februari 2016 of zo zegt iemand: hé, is er geen boeddhistische omroep meer?

====================================================================

Op de twaalfde december wordt ook gekeken naar de toekomst.
Ook de voortdurende reclame van de BOS, vooral 'lid' (een onjuiste term, het is 'donateur') te worden van de 'Stichting Vrienden van de BOS ', heeft dezelfde positieve uitstraling:

Uit hun website : "Alles verandert. Ook de Boeddhistische Omroep. Steun ons en breng de toekomst van de BOS in beeld. Word vriend van de BOS.
Voor slechts 11 euro per jaar ben je al vriend van de BOS. Door jouw vriendschap kunnen we inspirerende programma’s, films en docu’s blijven maken. Doe met ons mee en word nu vriend."

Vragen
Welke toekomst dan toch? Via welk medium? Als wat voor een soort rechtspersoon: BOS, Stichting Vrienden van de BOS, een rechtsopvolger, een bedrijf? En met welke financiële middelen?
En wat: alleen beeld (films en docu's) of ook en vooral veel goedkopere en dus haalbaardere audio en/of tekst (website)?
Mag na 2015 de BOS of haar opvolger dan gratis de tot die tijd als publieke omroep gemaakte content gebruiken?

De 'Jaarrekening over 2014 ' , ondertekend door directeur Laetitia Schoofs, is officiëler en heel wat realistischer; zie hieronder.

   Dat brengt me tot de laatste vraag
   Heeft men er over nagedacht om bescheiden, als vrijwilligersorganisatie en
   samen met andere groepjes op internet opererende vrijwilligers, slechts met ad
   hoc verworven donaties, met alleen podcasts en tekst een nieuw begin te maken?

Want al het andere is fantasie, een onverwerkt rouwproces.
Of uitdrukking van de hoop van ZZP-programmamakers af en toe een voorstel met (licht) boeddhistische geur gehonoreerd te krijgen voor al weer een docu uit het hieronder aangeduide NPO/NTR-potje van 12 miljoen.
Wie weet kan ook het langzamerhand wegzakkende 'BoeddhistischDagblad ' en het nog steeds naar een nieuwe formule zoekende 'BoeddhaMagazine ' van Asoka/Milinda daaraan mee doen?
Of niet en doen we met z'n allen op 31 december het licht uit.

Wegens ongewijzigde omstandigheden en succes: opnieuw de Ananda Passion

In het algemeen doe ik weinig aan hergebruik van m'n blogteksten, ook niet in privé-komkommertijd, maar nu maak ik toch wel een uitzondering.
Omdat het Lijden van Christus, de Passie, ook dit jaar met Pasen weer volop in de belangstelling van media en mensen staat (net als verleden jaar en net zo als de jaren daarvoor en waarschijnlijk volgend jaar opnieuw), doe ik het ook: een thema opnieuw onder de aandacht brengen. En wel door de 'Ananda Passion ' van 16 april 2014 opnieuw te plaatsen.
Als de Christenen onder het motto 'frappez toujours ' doorgaan, kunnen wij het ook.

Er is maar één verschil: het EO-spektakel 'The Passion ' (waarom eigenlijk een Engelse titel?) vindt dit jaar in Enschede plaats en niet in Groningen (zie website )

========================================================================

De Ananda Passion

In deze week voor Pasen worden we doodgegooid met Passionen. Vooral natuurlijk de Matthäus. Nu ben ik een Bach-liefhebber en ook deze muziek is prima om aan te horen, hoewel wat lang. Maar al die bekende Nederlanders die naar DE uitvoering gaan (in Naarden), al die opzichtige vroomheid gedurende één week wordt me wat te veel.
En dan heb ik nog niet over het hele erge gebeuren: het TV-spektakel THE PASSION, dit jaar in Groningen; EO-topper .
Vandaar dat ik me afvraag: hebben boeddhisten ook een 'Passion'. Natuurlijk hebben ze (hebben we) een passie (hartstocht) en ook lijden (die andere betekenis van 'passie') hebben we.
Maar er is ook het verhaal van het sterven van de Boeddha. Opgetekend (volgens de overlevering) door zijn trouwe leerling Ananda in de Parinibbana Sutta van de Pali Canon.

Daarom in deze Lijdensweek de Ananda Passion: citaten uit de 16e sutta van de Digha Nikaya.
Het is een lange sutta, op mij maakt hij vaak de indruk dat een heleboel korte teksten aan elkaar zijn geplakt. Ik beperk me tot de aangekondigde dood en het sterven van de Boeddha.
Het is een beperkte selectie; de hele sutta kan beter in z'n geheel worden gelezen.
Opvallend (en die heb ik uitgebreid geciteerd) is de rol van Mara ; een soort godheid van het kwaad maar zich minstens voordoend als vriend van de Boeddha (en eigenlijk ook wel echt een vriend, vind ik, met Stephen Batchelor).
Daarnaast is er de smart van Ananda, die grote moeite had met het afscheid nemen; heel menselijk (maar hij werd, volgens de overlevering, later nog wel 'verlicht').

Eigenlijk is het een gewone, natuurlijke dood: Siddartha Gautanma, de historische Boeddha, was oud geworden (een jaar of 85) en ziek, z'n lichaam deed het steeds minder. En hield er op een dag mee op.
Bron: Het grote heengaan - Maha Parinibbana Sutta


" De zeer ernstige ziekte van de Gezegende

2.22. Daar sprak de Gezegende tot de monniken: "Ga nu, monniken, en zoek ergens in de omgeving van Vesali een onderkomen bij vrienden, kennissen of donateurs, en breng daar het regenseizoen door. Ikzelf zal het regenseizoen hier in Beluva doorbrengen." -- "Goed, Heer", antwoordden de monniken, en zij deden wat hen gezegd was. De Heer bracht het regenseizoen door in Beluva.

2.23. En gedurende het regenseizoen werd de Heer overvallen door een verschrikkelijke ziekte. Er ontstond een snerpende en zeer ernstige pijn in hem alsof hij eraan zou gaan sterven. Maar de Gezegende verdroeg dit allemaal indachtig, met helder begrip en zonder klagen. En hij dacht: "Het zou niet juist zijn als ik tot mijn uiteindelijke heengaan overga zonder mijn volgelingen toegesproken te hebben en afscheid van de gemeenschap van monniken te hebben genomen. Ik zal deze ziekte door de kracht van de wil onderdrukken en mij toeleggen op de wil om verder te leven." En zo gebeurde het dat de ziekte van de Gezegende afnam.

2.24. En de Gezegende herstelde van zijn ziekte. Zodra hij zich wat beter voelde, ging hij naar buiten en ging hij op een zetel zitten die voor hem, in de schaduw aan de voorkant van zijn verblijf, in gereedheid was gebracht. Toen kwam de Eerwaarde Ananda naar hem toe, begroette hem, ging aan een zijde zitten en zei: "Heer, ik heb gezien dat het goed gaat met de Heer! Ik heb gezien hoe de Heer dit alles geduldig verdroeg! En, Heer, mijn lichaam was als dat van een dronkaard. Ik verloor de controle over mezelf en alles om mij heen werd wazig vanwege de ziekte van de Gezegende! De enige gedachte die mij troostte was: 'De Heer zal niet het uiteindelijke Nibbana verwerven voordat hij enige laatste instructies aan de gemeenschap van monniken heeft gegeven.'"

2.25. "Maar, Ananda, wat verwacht de gemeenschap van monniken van mij nog meer? Ik heb de Dhamma onderwezen, Ananda, zonder enig onderscheid te maken tussen ingewijden en niet ingewijden; met betrekking tot de Leer, Ananda, heeft de Tathagata niet zoiets als een gesloten vuist van een leraar die iets achter houdt. Als er iemand is die denkt: 'Ik zal de gemeenschap van monniken leiden' of 'de gemeenschap van monniken is van mij afhankelijk', laat hem de gemeenschap van monniken dan enige instructies geven. Maar, Ananda, de Tathagata heeft niet het idee dat hij het is die de gemeenschap van monniken leidt of dat de gemeenschap van monniken van hem afhankelijk is. Welke instructie zou hij dan aan de gemeenschap van monniken nog moeten geven?"

"Ik ben nu zwak, Ananda, oud en versleten. Ik ben tachtig jaren oud, mijn leven zit erop. Net zoals een oude kar, Ananda, die met de grootst mogelijke moeite met riemen bij elkaar gehouden wordt, zo wordt ook het lichaam van de Tathagata in beweging gehouden. Het is alleen dan, Ananda, wanneer de Tathagata zijn aandacht terugtrekt van externe dingen en met de opheffing van bepaalde gevoelens -- wanneer hij in de tot eenheid geconcentreerde toestand van de geest verkeert[14] -- dat zijn lichaam nog enig comfort kent."

2.26. "Wees daarom, Ananda, als een eiland voor jullie zelf, een toevlucht voor jullie zelf, zoek geen externe toevlucht. Met de Dhamma als jullie eiland, met de Dhamma als jullie toevlucht, zoek geen andere toevlucht. En hoe, Ananda, is een monnik een eiland voor zichzelf, een toevlucht voor zichzelf, zoekt hij geen externe toevlucht? Hoe, zoekt hij, met de Dhamma als zijn eiland, met de Dhamma als zijn toevlucht, geen andere toevlucht? Hier (in deze leer), Ananda, beschouwt een monnik het lichaam als het lichaam, ijverig, volledig gewaar en indachtig, doet hij af met begeerte en verdriet met betrekking tot de wereld. En zo ook wanneer hij gevoelens als gevoelens beschouwt, de geest als de geest beschouwt, mentale objecten als mentale objecten beschouwt, ijverig, volledig gewaar en indachtig, en doet hij af met begeerte en verdriet met betrekking tot de wereld. Dat, Ananda, is hoe een monnik een eiland voor zichzelf is, een toevlucht voor zichzelf is, en hoe hij geen externe toevlucht zoekt; dat is hoe hij de Dhamma als zijn eiland heeft, hoe hij de Dhamma als zijn toevlucht heeft, en hoe hij geen externe toevlucht zoekt."

"En zij, Ananda, die nu leven of zij die leven wanneer ik ben heengegaan, als zij als een eiland voor zichzelf zijn, als zij een toevlucht voor zichzelf zijn, en geen andere toevlucht zoeken; diegenen die de Dhamma als hun eiland en toevlucht hebben en geen andere toevlucht zoeken; zij zijn het die het hoogste[15] zullen bereiken indien zij verlangend zijn om te leren."

Sectie 3: Het afstand doen van de wil om langer te leven
...
De smeekbede van Mara

3.7. En al gauw nadat Ananda vertrokken was, kwam Mara de Kwade naar de Heer, ging aan zijn zijde staan en zei: "Heer, laat de Gezegende nu overgaan tot het uiteindelijke heengaan! De tijd voor het uiteindelijke heengaan van de Tathagata is gekomen! Nu is het de tijd voor het uiteindelijke heengaan van de Gezegende! Want de Gezegende heeft dit gezegd: 'Kwade, ik zal niet overgaan tot het uiteindelijke heengaan totdat mijn monniken en nonnen, lekenmannen en lekenvrouwen, ware discipelen zijn geworden -- wijs, goed gedisciplineerd, vaardig en geleerd, kenners van de Dhamma, die in overeenstemming met de Dhamma leven, volgens een passend gedrag leven; en nadat zij de woorden van hun Meester geleerd hebben, in staat zijn deze te verkondigen, in detail uit te leggen en te verduidelijken; totdat zij in staat zijn verkeerde leerstellingen die zijn ontstaan, met het licht van de Dhamma te verwerpen en deze overtuigende en bevrijdende Dhamma te onderwijzen.'"

3.8. "En nu, Heer, zijn monniken en nonnen, lekenmannen en lekenvrouwen ware discipelen van de Gezegende geworden -- wijs, goed gedisciplineerd, vaardig en geleerd, kenners van de Dhamma, die in overeenstemming met de Dhamma leven, volgens een passend gedrag leven; en nadat zij de woorden van hun Meester geleerd hebben, in staat zijn deze te verkondigen, in detail uit te leggen en te verduidelijken; totdat zij in staat zijn verkeerde leerstellingen die zijn ontstaan, met het licht van de Dhamma te verwerpen en deze overtuigende en bevrijdende Dhamma te onderwijzen. Laat de Gezegende nu overgaan tot het uiteindelijke heengaan! De tijd voor het uiteindelijke heengaan van de Tathagata is gekomen! Nu is het de tijd voor het uiteindelijke heengaan van de Gezegende! En de Gezegende heeft ook gezegd: 'Kwade, ik zal niet overgaan tot het uiteindelijke heengaan, totdat dit heilige leven dat door mij onderwezen is, gezegevierd heeft, bloeiend is, wijd en zijd goed bekend is geworden en onder goden en mensen goed verkondigd is.' En dit is allemaal op deze wijze uitgekomen. Dus, Heer, laat de Gezegende nu overgaan tot het uiteindelijke heengaan! De tijd voor het uiteindelijke heengaan van de Tathagata is gekomen! Nu is het de tijd voor het uiteindelijke heengaan van de Gezegende!"

De Gezegende geeft zijn wil om verder te leven op

3.9. Hierop sprak de Heer tot Mara, de Kwade: "Maak je niet druk, Kwade. Het uiteindelijke heengaan van de Tathagata zal niet lang meer uitblijven. Over drie maanden zal de Tathagata overgaan tot zijn uiteindelijke heengaan."
...

Mara's voormalige verzoek

3.34. "Eens, Ananda, verbleef ik te Uruvela, op de bank van de rivier de Nerañjara, aan de voet van de geitherders boom, kort na mijn verheven verlichting. En Mara, de Kwade, benaderde mij en zei: 'Heer, laat de Gezegende nu overgaan tot het uiteindelijke heengaan! De tijd voor het uiteindelijke heengaan van de Tathagata is gekomen! Nu is het de tijd voor het uiteindelijke heengaan van de Gezegende!'"

3.35. "Toen, Ananda, antwoordde ik Mara, de Kwade, met de woorden: 'Kwade, ik zal niet overgaan tot het uiteindelijke heengaan totdat mijn monniken en nonnen, lekenmannen en lekenvrouwen, ware discipelen zijn geworden -- wijs, goed gedisciplineerd, vaardig en geleerd, kenners van de Dhamma, die in overeenstemming met de Dhamma leven en volgens een passend gedrag leven; en nadat zij de woorden van hun Meester geleerd hebben, in staat zijn deze te verkondigen, in detail uit te leggen en te verduidelijken; totdat zij in staat zijn verkeerde leerstellingen die zijn ontstaan, met het licht van de Dhamma te verwerpen en deze overtuigende en bevrijdende Dhamma te onderwijzen. Kwade, ik zal niet overgaan tot het uiteindelijke heengaan, totdat dit heilige leven dat door mij onderwezen is, gezegevierd heeft, bloeiend is, wijd en zijd goed bekend is en onder goden en mensen goed verkondigd is.'"

3.36. "En vandaag, Ananda, benaderde Mara mij wederom bij de Capala plaats, ging aan mijn zijde staan en zei: 'Heer, laat de Gezegende nu overgaan (...). Want de Gezegende heeft dit gezegd: 'Kwade, ik zal niet overgaan tot het uiteindelijke heengaan totdat mijn monniken en nonnen (...). En nu, Heer, zijn monniken en nonnen, lekenmannen en lekenvrouwen ware discipelen van de Gezegende geworden -- wijs, goed gedisciplineerd (...)[29].'"

3.37. "En toen, Ananda, antwoordde ik Mara de Kwade, met de woorden: 'Maak je niet druk, Kwade. Het uiteindelijke heengaan van de Tathagata zal niet lang meer uitblijven. Over drie maanden zal de Tathagata overgaan tot zijn uiteindelijke heengaan.' En op deze wijze, Ananda, heeft de Tathagata bij de Capala plaats, indachtig en volledig gewaar, zijn wil om verder te leven, opgegeven."

De smeekbede van Ananda

3.38. Hierop zei de Eerwaarde Ananda: "Heer, laat de Gezegende een eeuw blijven! Laat de Gelukkige tot het einde van een eeuw blijven Heer, voor het welzijn en het geluk van de mensheid, uit mededogen voor de wereld, voor het voordeel, het welzijn en geluk van goden en mensen!"

"Genoeg, Ananda! Smeek de Tathagata niet! Want de tijd, Ananda, voor deze smeekbede is voorbij!"
...
Maar jij, Ananda, was niet in staat om deze duidelijke suggestie, dit duidelijke gebaar te begrijpen dat jou door de Gezegende werd aangereikt en je smeekte de Tathagata niet om langer te blijven. Als je dat wel gedaan zou hebben, Ananda, zou de Tathagata je smeekbede de tweede keer geweigerd hebben, maar de derde keer zou hij ingestemd hebben. Daarom, Ananda, ligt de fout bij jou. Hierin heb je gefaald."

3.48. "Ananda, heb ik niet reeds vanaf het allereerste begin verteld, dat alles wat ons dierbaar en lief is aan verandering onderhevig is, dat wij hiervan moeten scheiden en dat deze dingen veranderen? Van datgene wat geboren is, geworden is, samengesteld is, onderhevig aan verval is, hoe kan iemand, Ananda, daarvan zeggen: 'Dat dit niet tot ontbinding zal komen!' Zulk een toestand van dingen kan niet bestaan! En van datgene, Ananda, dat de Tathagata verzaakt heeft, dat hij in de steek gelaten heeft, dat hij opgegeven en uitgeworpen heeft -- waarmee hij zijn wil om verder te leven opgegeven heeft -- is het woord van de Tathagata voor eens en voor altijd gesproken: 'Het uiteindelijke heengaan van de Tathagata zal niet lang meer uitblijven. Over drie maanden zal de Tathagata overgaan tot zijn uiteindelijke heengaan.' En dat de Tathagata zulk een verklaring terug zou nemen voor de wil om verder te leven, is niet mogelijk."
...

6.7. Toen sprak de Heer tot de monniken: "Welnu, monniken, ik spoor jullie aan: alle samengestelde dingen hebben de aard van vergaan in zich! Bewerkstellig vastbesloten door indachtigheid jullie eigen bevrijding[50]!"

Dit waren de laatste woorden van de Tathagata.

Hoe de Gezegende heenging

6.8. Toen ging de Gezegende de eerste jhana binnen. En na deze verlaten te hebben, ging hij de tweede jhana binnen, de derde, en vervolgens de vierde. Toen, na het verlaten van de vierde jhana, ging hij de sfeer van de oneindige ruimte binnen, vanuit daar de sfeer van het oneindig bewustzijn, van daaruit de sfeer van niets-heid, van daaruit de sfeer van noch waarnemen noch niet waarnemen. Toen hij deze sfeer verlaten had, bereikte hij de staat van de opheffing van voelen en waarnemen.

Toen zei de Eerwaarde Ananda tegen de Eerwaarde Anuruddha: "Eerwaarde Anuruddha, de Heer is heengegaan." -- "Nee, vriend Ananda, de Heer is niet heengegaan. Hij heeft de staat van de opheffing van voelen en waarnemen bereikt[51]."

Toen, nadat hij de staat van de opheffing van voelen en waarnemen verlaten had, ging hij de sfeer van waarnemen noch niet waarnemen binnen, van daaruit de sfeer van niets-heid, vanuit daar de sfeer van oneindig bewustzijn en vanuit daar de sfeer van oneindige ruimte. Vanuit de sfeer van oneindige ruimte ging hij de vierde jhana binnen, de derde, de tweede en vervolgens de eerste. Vanuit de eerste jhana ging hij de tweede jhana binnen, de derde, de vierde. Nadat hij de vierde jhana verlaten had, verdween hij totaal.

De echo van de wereld

6.10. Toen de Gezegende was heengegaan, ontstond er een krachtige aardbeving, beangstigend en welke gepaard ging met donderslagen die door de lucht rolden.

... "

De Boeddhistische Omroep bereidt zich voor op toekomst na haar verdwijnen; en ex-jongerensite Bodhitv doet mee. Een informatieverschaffende enquete over voortbestaan van BOS - Kan dat wel?

Update 21 april
De hieronder genoemde pagina van de BOS-website meldt nu:
"Het formulier 'Help de BOS bij het ontwikkelen van een enquete.' accepteert niet langer reacties.
Probeer contact op te nemen met de eigenaar van het formulier als u vermoedt dat dit een fout is."
Wanneer de enquete precies is verwijderd, kan ik niet vinden; maar ik mis de oproep al een paar weken. De tekst van deze mededeling is ook verder onbegrijpelijk: de enquete was toch ontwikkeld?
Ook over de resultaten (hoeveel reacties, hoeveel procent daarvan is bereid maandelijks te betalen?) is niets te vinden.
Mijn interpretatie: de enquete is mislukt, of verboden.

Update 15 maart
Volgens het 'BoeddhistischDagblad ' hebben de BUN en het Commissariaat hun lang lopende conflict over de financiering van een onderzoek door de BOS naar het aantal boeddhisten in Nederland afgesloten. De BUN betaald € 25.000, de helft van het oorspronkelijke vereiste bedrag, plus de boete van € 2.500.
In een reactie op dit artikel meldt een lid van de BUN dat z.i. dit bedrag niet betaald is door de BUN maar uit 'uit een spaarpotje voor dit doel van de Vrienden van de BOS'. Als dat zo is, moet ik ook daarover de vraag stellen: mag dat? Van het Commissariaat en van de donateurs?

Update 18 maart   Inmiddels:
* staat de enquête ook op de website van de BOS :
* blijkt het bericht in het BD gewoon de door het Commissariaat (mede namens de BUN)
  gepubliceerde  verklaring  te zijn (de website van de BUN lijkt wel dood)
* zijn vragen over e.e.a. gesteld aan het Commissariaat voor de Media

========================================================================

Sinds begin maart biedt de BOS ons de mogelijkheid, een enquête in te vullen:
      Wil jij ook graag dat de BOS na 2015 programma's blijft maken?
      Help ons en vul de enquête in!

De uitnodiging daartoe is overigens alleen te vinden op een Twitter-bericht van 5 maart: https://twitter.com/bosrtv/status/573448249627004928 (en een retweet door Bodhitv). Niet op de website van de BOS. Misschien uit vrees dat het Commissariaat voor de Media het zou lezen?
Want 'blijven maken ' is meteen al een problematische term: kan de huidige Stichting BOS, die tot eind 2015 radio- en televisieprogramma's mag maken als publieke omroep, op basis van een erkenning van de BUN, überhaupt voortbestaan na 1-1-2016? Staat de Mediawet dat toe?
Of gaat het straks om een opwaardering van de Stichting Vrienden van de BOS, een aparte stichting (hoewel de geldstromen tussen de twee stichtingen onduidelijk zijn), die nu al een jaar meer donateurs probeert te werven, en straks de nieuwe digitale omroep gaat worden?
Ik ben benieuwd hoe dat eventueel gaat, het ontvlechten van deze twee stichtingen

Eén van de laatste vragen die in de enquête worden gesteld, staat hieronder. Een nieuwsfeit!
Daarmee maakt de BOS haar beleidsintenties duidelijk: vanaf 2016 via een online platform films en documentaires (andere smaken aan televisieprogramma's heeft de BOS al jaren niet: geen actualiteiten, geen Dharma-talks, etc.) te verspreiden. Niet publiek, tegen betaling, dus commercieel.

Het is begrijpelijk dat directie, bestuur en (langzamerhand nog maar weinige) medewerkers van de BOS met de situatie na 2015 bezig zijn. De BOS heeft de afgelopen jaren de aansluiting gemist door zich niet te (kunnen) verbinden met een ledenomroep die wel blijft bestaan zoals bv HUMAN en IKON wel hebben gedaan.

Opvallend is dat in de enquête en verdere uitspraken van de BOS uitsluitend over de televisie-tak gaat. Voor de BOS-Radio is kennelijk in dit nieuwe BOS-bestel geen plaats, tenminste: daarover is nergens een uitspraak van de BOS te vinden. Het soort programma's van de BOS-Radio is de laatste twee jaar sterk veranderd: het zijn nog maar uitsluitend gesprekken met 'interessante' Nederlanders, met steeds minder aanrakingspunten met het boeddhisme (het gesprek met Tjitske Jansen op 11 maart is een positieve uitzondering daarop). Er zijn nog maar weinig dinsdagavonden dat ik Radio 5 opzoek, terwijl ik vroeger een trouw luisteraar was en (ook in deze blog) het verschil tussen de radio-tak met veel Dharma en een Dharma-arme televisie-tak benadrukte.

Bij de website van Bodhitv ligt het iets anders.
Begin februari maakte de redactie van Bodhitv bekend dat de koers gewijzigd is omdat de BOS dit jaar mind geld krijgt: "Met de resterende middelen zal Bodhitv in 2015 dan ook een platform bieden aan verdiepende content bij de tv-uitzendingen van de BOS. Denk aan 'making of' video's met de regisseurs of hoofdpersonen van documentaires en interviews met boeddhistische leraren die uitleg geven bij bepaalde thema's uit het boeddhisme. Daarnaast kun je de columns blijven lezen van Bodhitv's vertrouwde redacteuren ... " Hoewel de hoofdredacteur dat in een mail aan mij ontkent, vind ik toch dat hiermee Bodhitv zich ondergeschikt maakt aan de televisietak van de BOS; en ook minder of niet op jongeren gericht zal zijn.

De documentaire 'Boeddhisme en de toekomst - Kan technologie helpen op het pad naar verlichting? ' van 1 maart is het eerste en enige voorbeeld van dit aansluiten van Bodhitv op een televisieprogramma. Het ging over de toepassing van informatietechnologie op het verspreiden en beoefenen van het boeddhisme. Een deel van de docu ging over psychedelica, paddo's bijvoorbeeld: iets dat niets met informatietechnologie te maken heeft, hoogstens ook het gevoel geeft tot de voorhoede te behoren (en in strijd met de vijfde van de leefregels is).
Van de begeleidende (vier) artikelen van Bodhitv tussen 11 en 23 februari vond ik die over de 'global sangha' nog het meest interessant. D.m.v. streaming t.v. tegelijk wereldwijd een dhammatalk en quided meditation volgen; ik heb er twee zondagavonden aan meegedaan: aardig, technologisch niet schokkend en het 'tegelijk' zit alleen tussen de oren. Kortom: zeer nuttig maar toch ook meer van hetzelfde, met een snufje interactiviteit.
Daarna al weer een paar weken niets meer, geen andere interviews of columns, ook niet die van die leuke schrijvers uit 2014.

Het is wel jammer dat de redactie van Bodhitv zich zo sterk richting de BOS-Televisie heeft bewogen en kennelijk haar toekomst in handen legt van die van de televisie-tak.
Ik denk dat de website van Bodhitv zelfstandig veel meer kans heeft om na 31 dec 2015 een levensvatbare doorstart te maken dan (aan de hand van) de BOS-Televisie.
Want al met behulp van kleine donaties - en het nodige vrijwilligerswerk - kan een website draaiend gehouden worden. Het kan nog altijd, als het met dat televisieprogramma's blijven maken niets wordt.


Oja, ik heb de enquête ingevuld, heb een paar keer 'Dharma' als mogelijk thema aan de rijtjes (waar niets boeddhistisch bij stond) toegevoegd. En heb de vraag of ik bereid ben euro's per maand te betalen voor een online platform voor een herrijzende BOS met NEE beantwoord.

Maar ik heb het makkelijk: ik denk dat deze vorm van doorgaan na 2015 om wettelijke redenen niet mag en om financiële redenen niet kan. Met name niet omdat m.i. de nieuwe niet-publieke BOS dan niet de oude door de publieke BOS gemaakte programma's mag gebruiken in hun on-demand aanbod; en het de nodige tijd duurt voor er na 1 januari 2016 nieuwe content gemaakt is.

Nog meer dood (gaan) voor beginners, nu bij IKON/EO

Verleden jaar maakte en plaatste ik twee blogteksten onder de titel 'Dood gaan voor beginners'. Ik meen die titel zelf te hebben bedacht, al was hij natuurlijk niet super origineel.
In ieder geval is de tekst (met kleine wijziging) weer gebruikt, in een serie programma's van EO en IKON: 'Dood voor beginners '.

Zie m'n  blog van 5 mei 2013 en m'n  blog van 6 september 2013 .
In de laatste schreef ik o.a.: "Veel is er niet gebeurd sinds ik op 5 Mei m'n blog 'Dood gaan voor beginners ' plaatste. Of eigenlijk wel: ik ben sinds die dag weer (op 6 september) 124 dagen dichter bij mijn dood gekomen, wanneer die dan ook is."
Dit kan ik herhalen, alleen dan nu met de mededeling dat ik sinds 6 september 2013 alweer 343 dagen dichter bij de dood ben gekomen.

In m'n tekst van 5 mei citeerde ik uit ' Being with Dying - Cultivating Compassion and Fearlessness in the Presence of Death ' van Joan Halifax .
De Nederlandse vertaling, 'De laatste woorden van liefde ', uitgegeven door Asoka, was uitverkocht maar is  afgelopen zomer herdrukt .


CITAAT:
" Vanaf zondag 14 september zenden IKON en EO een achtdelige documentaireserie uit over de kunst van het sterven. Want of we nu willen of niet, dood gaan we allemaal. Maar wat weten we eigenlijk van sterven, afscheid nemen, rouwen en het leven na de dood? Zijn we er bang voor of verlangen we ernaar? En kunnen we het leren?

In een tijd waarin we ons hartstochtelijk vastklampen aan het leven, onder het motto: forever young is het adagium memento mori – gedenk te sterven – geen alledaagse levenswijsheid meer. We zijn als de dood voor de dood: carpe diem, pluk de dag. Maar als het onvermijdelijke einde daar is, hebben we dan nog rituelen om te rouwen? Lastige vragen en geen gemakkelijke antwoorden.

Sluit acht weken lang op rituele wijze de zondag af met Dood voor Beginners, uw survival kit op weg naar het einde, voor beginners & gevorderden.

Dood voor Beginners is te zien vanaf zondagavond 14 september om 23.45 uur op NPO 2 .


Aflevering 1 – Ik ga niet dood (14 september)
Anderen gaan dood, maar ik niet. Ik rijd zorgeloos langs die gebouwen met de namen, waarin de dood wordt aangezegd: Cancer Centre, Antonie van Leeuwenhoek of verpleeghuis De Einder. Ik weet dat daar de dood heerst. Maar niet voor mij. Ik niet. Wat ik ook doe, ik ga niet dood. Ben ik bang? Maar waarvoor dan? Natuurlijk weet ik het; dat ik op een keer de afslag zal moeten nemen. Dat de pijl mij treft, de slagboom van het parkeerterrein voor mij omhoog gaat. Op een keer hebben anderen het privilege hier voorbij te rijden, en weten ze zelfs niet dat ik daar ben.

Met o.a. Désanne van Brederode, schrijver en filosoof; Josephine en Walter Boeve, die zich voorbereiden op de dood.

Aflevering 2 – Als de dood (21 september)
We hebben allemaal dezelfde ziekte: sterfelijkheid. Waarom maakt de een zich er niet druk over en is het een obsessie voor de ander: doodsangst. En wat is dat dan? Angst voor het grote niets, voor al die niet geleefde levens, of voor hel en verdoemenis als die al bestaan? Zwetend of naar adem happend wakker schrikken. Of eenzaam en verlaten, omdat bij het ultieme einde de angst niet wordt gedeeld met geliefden.
Het lijkt alsof de angst voor onze sterfelijkheid ons van het leven afhoudt. Of is er juist een onophoudelijke drang om tegen de klippen op te leven? Is doodsangst levensangst? En hoe die te bezweren?

Met o.a. Johan Simons, theaterregisseur en nog immer bang voor de dood; Emmy van Deurzen, existentieel psychotherapeut; Goedele van Edom, doctor in de Godgeleerdheid en ziekenhuispastor.

Aflevering 3 – De dood, de dokter en de anderen (28 september)
De dood komt dichterbij. Er is niets meer aan te doen. Maar dan verschijnen de anderen aan de rand van mijn bed. Medespelers en figuranten. Wie bent u, dokter, terwijl u me voortduwt door dit theater van hoop en angst? En vrienden, familie, kinderen en kennissen; ze spelen hun rol door langs te komen of weg te blijven. Maar wie schrijft de tekst en waar praten we over als het ons aan woorden ontbreekt? Weet iemand wie hier eigenlijk de regie voert in mijn laatste dagen?

Met o.a. Bert Keizer, verpleeghuisarts en filosoof; Hans van den Bosch, die koos voor niet-behandelen; Anne Christine Girardot, hospicevrijwilliger en programmamaker; Bing Tan, Hoofd-Halschirurg in het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis.

Aflevering 4 – Uit het leven gestapt (5 oktober)
Wat kun je zeggen als iemand het leven niet meer aan kan? Als alles pijn doet, alles zwart is en een zelfverkozen dood de enige uitweg lijkt. Waarom? De nooit te beantwoorden vraag voor de nabestaanden.
Als je niet meer wilt leven, mag je dan dood? Wat is de waarde van het leven? En hoe heilig is het? Moet het leven tot het einde toe geleefd worden? Wat is dat, zelfmoord? Hoe ga je om met destructieve gedachten en wat kunnen de mensen om je heen doen om je te helpen?

Met o.a. Marjeet Verbeek, theoloog en nabestaande; Wim Venhuis, die een poging tot zelfdoding overleefde.

Aflevering 5 – Het olifantenkerkhof (12 oktober)
Ik wil niet dat mijn kleinkinderen mij zien met slangen in mijn gele huid door de kieren van mijn pyjama. Mijn pyjama! Ik heb vanaf mijn tiende geen pyjama gedragen, maar het kreng heeft mij ingehaald met zijn lelijke strepen en knellend elastiek. Ik wil niet dat ze me zien als enkel huid en botten, kreun en zucht.
Als het zo ver is, wil ik linksaf, waar de kudde rechts gaat. Geen laatste groet, geen groot gebaar. Naar het olifantenkerkhof. De heuvel op en in het laatste licht mijn laatste adem. Genoeg.
Ik moet me niet aanstellen, zeggen de achterblijvers. Hou vol. Het is niet erg. We houden van je zoals je bent. Maar als ik lijden moet, leer me dan de waarde van het lijden…

Met o.a. Nienke Nieuwenhuizen, verpleeghuisarts; Theo Boer, hoogleraar ethiek.

Aflevering 6 – Rituelen om te rouwen (19 oktober)
En dan is de dood daar. Belangrijke momenten vragen om betekenisvolle handelingen. Wat kennen we in post-christelijke tijden nog aan rouwrituelen? Vaak staan we met lege handen. Wat kan mij troosten? Hoe kan ik rouwen? Is er een taal die woorden geeft aan mijn verdriet? In de joodse traditie zijn dood en rouw nog steeds omgeven met rituelen. De Surinaamse gemeenschap begint al met rouwen tijdens een zogenaamde Singi Neti. En een kunstenaar ontwierp hedendaagse rouwkleding. “De cultuur van een volk herkent men aan de manier waarop zij omgaat met haar doden”, sprak Pericles al in de Griekse Oudheid.

Met o.a. Aviva Keesing-Moskovits, lid van het chevre kaddiesja; Aart Mak, dominee en ritueelbegeleider; Tessel Brühl, kunstenaar.

Aflevering 7 – Aan gene zijde (26 oktober)
En als je dood bent? Ga je dan naar de hemel? En wat leeft er door? De ziel? Waar blijft het lichaam? En is God daar dan ook nog ergens? Maar als er nu alleen het grote Niets is? Zou dat erg zijn? Kunnen mensen met een bijna-doodervaring ons een blik op het hiernamaals geven? En is het contact met de wereld aan gene zijde door een medium een bewijs van die andere wereld? Beïnvloeden deze visies ons leven op aarde? Een uitzicht op het leven na de dood.

Met o.a. Renée van Riessen, filosoof en theoloog; Mevrouw Borgdorff-Wiskerke, die de dood in de ogen keek; Etty van der Graaf, medium; Govert Schilling, sterrenkundejournalist; Nora Fischer, zangeres.

Aflevering 8 – Memento Mori (2 november)
Weet ik het nu, hoe ik moet sterven? Ik heb geleerd, geluisterd, nagedacht. Vragen gesteld en antwoorden gekregen. Maar weet ik het nu? Geef me een boek, een handleiding, een gebruiksaanwijzing. Leer me de woorden die me verzoenen met mezelf en mijn dood. Waar leer ik overgave en hoe vind ik ruimte? Als sterven een kunst is, leer me de taal van het leven.

Met o.a. Carlo Leget, hoogleraar zorgethiek en bijzonder hoogleraar palliatieve zorg; Jean-Jacques Suurmond, columnist en verpleeghuispastor. "


Bron: Persbericht IKON en Artikel 'Nieuwwij ' .


Kwart voor twaalf 's avonds is natuurlijk te laat voor een boeddhist; maar 'Uitzending gemist' of een herhaling kan vast wel uitkomst bieden.
Het lijkt mij zeer de moeite waard, te gaan kijken.


=======================================================================
Update
Ik lees net dat zowel de oudste vrouw van Nederland als de oudste man van Nederland in Amersfoort woont. Ze zijn 109 c.q. 108 jaar. Ik woon daar ook, hoe moet dat nou?

=======================================================================

Het staat er een beetje los van, maar hier twee foto's van de deze week overleden musicus en dirigent Frans Brüggen.
Z'n dood ontroerde me, ik hield van z'n manier van muziek maken (vooral  Bach   en Mozart ) maar in het bijzonder ontroerde deze combinatie van foto's uit de Volkskrant me.
En was er herkenning; al was ik vroeger niet zo'n mooie jongen als op de foto links en kan ik nog niet zo goed 'tegen de zon inkijken'   (Yalom op 5 mei)  als op de foto rechts.

Boeddhisme en voetbal & boeddhistisch voetballen,

Het komende Wereldkampioenschap voetballen van 12 juni tot 13 juli is goede aanleiding te zoeken naar het verband tussen voetbal en boeddhisme.
Wat gedachten.

Messi lijkt me een echte Zennie: grillig, creatief en plotseling verlicht.
Theravadins zitten meer in de achterhoede
En Tibetaans boeddhisten? Moet ik eigenlijk meer aan trainers denken, met al hun systemen; aan van Gaal bijvoorbeeld, met z'n notitieboekje.

Algemeen: voetballen met compassie? Of moet de wedstrijd worden voorafgegaan door een kwartiertje beoefenen van liefdevolle vriendelijkheid voor zichzelf en de tegenpartij?

Maar mindfulness is ook nodig. Daar zijn vast wel cursussen voor: mindfulness voor voetballers, je kan het niet zo gek bedenken of er is wel een mindfulness-cursus voor (er is zelfs 'mindfulness voor boeddhisten'). Zie bijvoorbeeld het boek 'SportMindfulness '.
Ook het supplement van vipassana, de samatha zeker ook: concentratie, bij sporters steeds meer 'focussen' genoemd.


Maar het kan ook anders: boeddhistisch voetballen.
De regels blijven dezelfde, er wordt ook niet van andere (mentale) inzet uitgegaan; ook niet van het altruïstische (zoals ik soms met m'n kleinkinderen) de ander graag willen laten winnen. Dat mag ook en is wenselijk maar daar gaat het even niet over.
Kenmerkend is dat uit wordt gegaan van een ander doel; het resultaat wordt anders bepaald.

Bij 'boeddhistisch voetballen' moet de bal zoveel mogelijk in eigen doel worden geschoten. Doelpunten door de tegenpartij gemaakt worden door de scheids ongeldig verklaard.
Dat lijkt makkelijk maar uiteraard moet tegelijk voorkomen worden dat de tegenpartij nog meer doelpunten in eigen doel maakt.
Daarbij wordt opnieuw, net als bij 'gewoon voetbal', het grote en complicerende belang van de buitenspelregel duidelijk. Want als een speler dicht bij het vijandelijke doel komt om te voorkomen dat de tegenpartij de bal achteruit speelt richting eigen doel, dan staat hij (of zij) heel makkelijk buitenspel.

Ik zou zeggen: probeer dit nieuwe spel te visualiseren.
Of probeer er varianten op te bedenken. Bijvoorbeeld dat een doelpunt in het eigen goal voor twee geldt, en dat in het doel van de tegenpartij voor één punt; tenslotte zijn er bij het basketbal ook tweepunters en driepunters.

Thuisloos leven in de bekendheid

Het thuisloos leven krijgt nogal wat aandacht de laatste tijd.
Zeker als er publiciteit bij komt, speelt altijd het element van 'het voorbeeld zijn' mee.
Daardoor ben ik me af gaan vragen: hoe zou het zijn, een geheel thuisloze samenleving?
Om te beginnen zouden steeds meer mensen en op het laatst iedereen zijn of haar huis wegdoen. Of dat proberen, want wie koopt er nu nog een huis als ie binnenkort zelf ook thuisloos wil zijn? De huizenprijs stort in en daarmee smelten de spaarcenten van de aanstaande thuisloze weg.

Er gebeuren nog andere erge dingen:
Niemand lijkt meer bereid dingen te doen op één plaats, niet-zwervende dingen zoals in een ziekenhuis werken, of in een bakkerij.
Als iedereen (die er toe doet) thuisloos is, dan besteed de publiciteit er ook geen aandacht aan. Dan wordt het echt afzien: geen thuis en geen publiciteit.

En dan de spirituele kant er van.
De droom, het verhaal, dat de moderne spirituele thuisloze voortstuwt is niet de Westerse van een soort Swiebertje die met een knapzak als deugniet van de ene keuken naar de andere trekt. De droom is die van de (Oosterse) Cherubinischer Wandersman, de ultieme wijze die vrij is van alle banden.

Nu heb ik (weliswaar kort, tijdens mijn burgerlijke vakanties) veel backpackers meegemaakt die die levenswijze maanden of jaren lang hadden. En verheven was het niet. De gespreksonderwerpen waren bijna altijd: waar moet je (toeristisch) zijn in dat en dat land, hoe kom je daar het makkelijkst, waar zijn de goedkope slaapplekken, waar zijn de leuke winkeltjes en kroegen, waar de spectaculaire gebeurtenissen. Filosofische of spirituele onderwerpen kwamen weinig aan de orde.

Ik ben al jaren stevig en hevig met het boeddhisme bezig, probeer zogezegd boeddhist te zijn, waarbij ik me dan toevallig vooral door de Theravada aangesproken voel. De voorbeelden van de (Aziatische) monniken spreken me wel aan. Of 'voorbeelden'? Verhalen, fantasieën zijn het grotendeels. Theravada-monniken trekken weliswaar soms van klooster naar klooster maar leven in feite toch behoorlijk op één plaats.
Ik heb wel serieus overwogen, monnik te worden, maar naast de problemen die ik voorzag met de discipline (de vinaya), betwijfelde ik of ik daar sneller zou 'Ontwaken' dan als pensionado hier. En geëngageerd kan ik ook zijn met een huis, en familie.

Want er is nog iets anders dat me doet aarzelen of een thuisloze samenleving kans maakt, naast de economische vraagtekens en het verpauperingsrisico: mensen (veel tenminste) hebben de neiging met z'n tweeën samen te zijn en zelfs om een gezin te stichten. Thuisloze kinderen: het is voorstelbaar maar volgens mij gaat dat niet. Gaat het niet dus.

Is dit betoog een pleidooi ergens voor?
Misschien vooral voor de saaiheid.

=================================================================

Update 16 april
Voor de geschiedschrijving; ik doel met bovengenoemde 'aandacht' op radio- en televisieprogramma's van de BOS over een thuisloze, tevens 'Bekend Boeddhist':
http://bosrtv.nl/uitzending.aspx?lIntEntityId=1718&lIntType=1&lIntYear=2014 en
http://bosrtv.nl/uitzending.aspx?lIntEntityId=1700&lIntType=0&lIntYear=2014

Levensbeschouwing (boeddhisme dus ook) in nieuwe Advies Raad voor Cultuur

Vandaag is het advies 'De Tijd Staat Open ' van de Raad voor Cultuur uitgebracht aan staatssecretaris Dekker van OCW.
Zie www.cultuur.nl/upload/documents/adviezen/De-tijd-staat-open.pdf

Wat mij vooral interesseert is wat dit voor de toekomst van de BOS betekent, direct na 2015 en op de langere termijn.
Eigenlijk interesseert me nog meer wat dit voor de mogelijkheid tot het kunnen bekijken/beluisteren van boeddhistische programma's op TV en radio betekent; want dat is niet hetzelfde.

Hamvraag is: wordt de BOS (nu nog een 2.42 omroep) een productiehuis; en kan dat dan zomaar, van publieke omroep evolueren naar productiehuis?
Die vraag kan nu nog niet beantwoord worden; daarvoor moeten we het advies eerst gaan bestuderen en afwachten hoe dit in Hilversum en vooral ook in (politiek) Den Haag valt.

Nu beperk ik me tot een eenvoudige selectie van passages uit het advies waarin de woorden levensbeschouwing of levensbeschouwelijk voorkomen. Deze heb ik in onderstaande citaten onderstreept.
Citaten dus uit de context. Het geheel lezen is altijd beter. De paginanummers zijn die van de pdf.
Heel wat treffers, geen gekke score, maar wat levert het op?
Eén bijzonderheid nog; de Raad voor Cultuur gebruikt ook de term wereldgodsdiensten; dat hadden ze beter niet kunnen doen.

========================================================================

Update (van 27 maart later op de dag)
Bij meer preciese lezing is onderstaande passage van groot belang:
" De band met de achterban verdient speciale aandacht.
  Een aparte NTR-programmaraad of kamer waar de
  achterbannen van de wereldgodsdiensten/ stromingen zijn
  vertegenwoordigd is wenselijk om de relatie met de groepen
  in Nederland vorm te geven en om kennis en expertise over
  de vier wereldgodsdiensten/stromingen samen te brengen.
  Verder adviseert de commissie dat de programma’s worden
  gemaakt door redacteuren die affiniteit met de wereldgodsdiensten
  hebben en ook de verschillende stromingen daarbinnen
  vertegenwoordigen." (Bron: Advies, pagina 62)

Het gevecht zou straks wel eens kunnen gaan over het bemensen van deze aparte programmaraad of kamer.
Ik heb daar ernstige twijfels bij; gezien het niet-representatieve karakter van de BUN in de huidige constellatie. Dat worden onvermijdelijk vriendjes.

========================================================================

Pag 5
De staatssecretaris van OCW heeft de Raad voor Cultuur
advies gevraagd over de toekomst van het publieke mediabestel.
Zijn vragen gaan onder meer over het onderscheidende
karakter van de programmering, het aanjagen van innovatie
en creatieve competitie, over culturele en levensbeschouwelijke
programmering, de positie op nieuwe media en
mobiele diensten, de rol en organisatie van de Nederlandse
Publieke Omroep (NPO), en over de mogelijkheden om
nieuwe geluiden aan bod te laten komen. Dit advies geeft op
deze vragen een antwoord. Soms zijn die antwoorden verreikend,
omdat verandering echt nodig is – maar er is ook oog
voor wat goed

Pag 9
8. Culturele en levensbeschouwelijke programmering
is bij uitstek publiek en verdient extra waarborgen en
een breed publiek bereik
Het Mediafonds vervalt. De taken en functies van dit fonds
kunnen conform de plannen van de NPO worden uitgevoerd,
op voorwaarde dat er ook inzet van middelen voor
jeugd, games en talentontwikkeling komt. Voorstellen
voor productie van content zullen, precies zoals nu bij het
Mediafonds, een onafhankelijke kwalitatieve toets krijgen.
Het geoormerkte bedrag voor culturele mediaproducties
dient opgehoogd te worden met het budget van het
CoBO-fonds (Co-productiefonds Binnenlandse Omroep).
Omdat vanaf 1 januari 2016 de zogenoemde 2.42 –
omroepen ophouden te bestaan, zou in de toekomst bij
de publieke omroep het gedachtegoed van de wereldgodsdiensten
anders gewaarborgd moeten worden.
De samenwerking tussen EO en IKON, KRO/NCRV en
RKK, VPRO en eventueel Human neemt een deel van
dat gedachtegoed voor zijn rekening. De programmering
over andere wereldgodsdiensten en/ of levensbeschouwelijke
stromingen zoals Islam, Hindoeïsme, Boeddhisme
en Jodendom past bij de taakopdracht van de NTR. De
NTR krijgt ook de opdracht witte vlekken op het gebied
van culturele programmering in te vullen.

Pag 10
Omdat de situatie van de regionale journalistiek zorgwekkend
is, zal de raad aanbeveling 9 uitwerken in een nader advies
over de toekomst van de regionale journalistiek. Ook zal de
raad in een later advies nog specifiek ingaan op de positie
en diversiteit van de publieke radiozenders. De raad ziet hier
kansen om de informatieve positie van de publieke omroep
te versterken door meer zendtijd in te ruimen voor achtergrondinformatie,
levensbeschouwing en kunst en cultuur

Pag 60
3. Op welke manier kan de publieke omroep speciale
aandacht besteden aan de culturele en levensbeschouwelijke
programmering?

Pag 62
In de toekomst zou het logisch zijn vooral het gedachtegoed
van de wereldgodsdiensten specifiek bij de publieke omroep
te waarborgen. De christelijke stroming (NCRV/KRO en EO)
en de humanistische stroming (via de VPRO) zijn straks ruim
vertegenwoordigd in het publieke bestel. In het nieuwe omroeppalet
is voor de achterban van de wereldgodsdiensten/
levensbeschouwelijke stromingen Islam, Hindoeïsme, Boeddhisme
en Jodendom niet vanzelfsprekend een plaats. Om
een evenwichtig beeld te creëren, zullen er ook over en vanuit
deze stromingen door de publieke omroep programma’s
moeten worden aangeboden.
Nu heeft de NTR volgens artikel 2.35 van de Mediawet
tot taak: Media-aanbod voor de landelijke publieke mediadienst
te verzorgen dat voorziet in de bevrediging van in
de samenleving levende maatschappelijke, culturele, godsdienstige
of geestelijke behoeften, zodanig dat dit media-aanbod
samen met het media-aanbod van de andere landelijke
publieke media-instellingen een evenwichtig beeld oplevert
van de maatschappelijke, culturele, godsdienstige en geestelijke
verscheidenheid in Nederland.
Na de opheffing van de 2.42 omroepen past het goed bij de
taakopdracht van de NTR om programma’s te maken die het
gedachtegoed van deze stromingen weerspiegelen, omdat zij
als maatschappelijke doelgroepen elders niet of onvoldoende
tot hun recht komen. De NTR is de omroep die op dit moment
affiniteit met de wereldgodsdiensten heeft, omdat hij
de afgelopen jaren de programma’s gemaakt heeft voor de
islamitische gemeenschap en door zijn nauwe banden met de
MO, OHM en de JO.
De band met de achterban verdient speciale aandacht.
Een aparte NTR-programmaraad of kamer waar de
achterbannen van de wereldgodsdiensten/ stromingen zijn
vertegenwoordigd is wenselijk om de relatie met de groepen
in Nederland vorm te geven en om kennis en expertise over
de vier wereldgodsdiensten/stromingen samen te brengen.
Verder adviseert de commissie dat de programma’s worden
gemaakt door redacteuren die affiniteit met de wereldgodsdiensten
hebben en ook de verschillende stromingen daarbinnen
vertegenwoordigen.

Pag 66
De hoofdredacteuren hebben hun sporen verdiend op het
gebied van creativiteit, journalistiek en innovatie en hanteren
de publieke taken en waarden als uitgangspunten. Zij kunnen
benoemd worden naar genres (drama, actualiteiten, jeugd,
kennis, innovatie, levensbeschouwing) of naar doelgroepen
(jong, oud).

Pag 103
Uitwerking in de Nederlandse Mediawet
De concretisering van de maatschappelijke functie van de
publieke mediadienst ligt op het niveau van nationale
mediawetgeving. [43] In de Nederlandse mediawetgeving is de
taakopdracht van de publieke mediadienst, ‘de publieke
mediaopdracht’ neergelegd in artikel 2.1 van de Mediawet van 2008:
Artikel 2.1
1. Er is een publieke mediaopdracht die bestaat uit:
a. het op landelijk, regionaal en lokaal niveau verzorgen
van publieke mediadiensten door het aanbieden van
media-aanbod op het terrein van informatie, cultuur,
educatie en verstrooiing, via alle beschikbare aanbodkanalen;
en
b. het verzorgen van publieke mediadiensten waarvan
het media-aanbod bestemd voor landen en gebieden
buiten Nederland en voor Nederlanders die buiten
de landsgrenzen verblijven.
2. Publieke mediadiensten voldoen aan democratische,
sociale en culturele behoeften van de Nederlandse
samenleving door het aanbieden van media-aanbod dat:
a. evenwichtig, pluriform, gevarieerd en kwalitatief
hoogstaand is en zich tevens kenmerkt door een grote
verscheidenheid naar vorm en inhoud;
b. op evenwichtige wijze een beeld van de samenleving
geeft en de pluriformiteit van onder de bevolking
levende overtuigingen, opvattingen en interesses op
maatschappelijk, cultureel en levensbeschouwelijk
gebied weerspiegelt;
c. gericht is op en een relevant bereik heeft onder zowel
een breed en algemeen publiek, als bevolkings- en
leeftijdgroepen van verschillende omvang en samenstelling
met in het bijzonder aandacht voor kleine
doelgroepen;
d. onafhankelijk is van commerciële invloeden en,
behoudens het bepaalde bij of krachtens de wet,
van overheidsinvloeden;
e. voldoet aan hoge journalistieke en professionele
kwaliteitseisen; en
f. voor iedereen toegankelijk is.

Pag 155
Programmering
…
Doelstelling, waarde en taken publieke media
De focusgroep onderscheidt de volgende publieke waarde,
doelstelling en taken voor de publieke media:
Publieke waarde
Onafhankelijk van overheid en commercie
Publieke doelstelling
Fundamentele bijdrage leveren aan goed
burgerschap en een volwassen democratie
Publieke taken
Bildung/ ontwikkeling
Onderwijs
Kunst & Cultuur
Levensbeschouwing
Innovatie

Pag 157
De focusgroepleden vinden dat de commerciële omroepen de
volgende genres/taken op dit moment niet (voldoende) maken:
– Jeugd
– Kunst en cultuur
– Aandacht voor nationale evenementen
– Aandacht voor sport
– Onderzoeksjournalistiek
– Hoogwaardig Nederlands drama
– Documentaires
– Levensbeschouwing
– Achtergrond & opinie

Pag 160
Basisorganisatiemodel
....
(Niet goed te kopiëren, zie pdf !)

Pag 162
Programmaraad
De programmaraad vertegenwoordigt het publieke belang en
toetst of de publieke taken voldoende uitgeoefend worden.
Een goede programmaraad haalt de buitenwereld naar binnen.
De programmaraad is vanuit democratisch beginsel representatief
samengesteld. Ook zitten er mensen in de raad die binding
hebben met en kennis hebben over bepaalde maatschappelijke
groepen, bijvoorbeeld mensen uit maatschappelijke organisaties
of levensbeschouwelijke stromingen. De leden van de
programmaraad worden benoemd door de minister.
Cultuur en levensbeschouwing
De oprichting van het Mediafonds was een correctie op een
falende publieke omroep. In een nieuwe organisatie waar
autonoom inhoudelijke besluiten over programmering genomen
worden, kunnen de taken weer overgenomen worden. In het
opstellen van de kaders en opdrachten moet de ontwikkeling
en productie van hoogwaardig drama en documentaires dan
wel gewaarborgd worden. Hetzelfde geldt voor de levensbeschouwelijke
programmering. De programmaraad zal dit controleren.

Een onzindelijke en onzinnige actie van de BOS: verrijk je karma

De voormalige directeur van de BOS had er al maanden geleden (tijdens de IDFA) op gepreludeerd: de BOS is een donateursactie gestart met als motto
' Verrijk je Karma, steun de Boeddhistische Omroep '.   Zie bijvoorbeeld de aankondiging
www.verrijkjekarma.nl/    via   www.bosrtv.nl/news.aspx?lIntEntityId=460 .
De campagne zoals ze het zelf noemen, deugt om een aantal redenen niet:

*   'Verrijk je karma ' (goddank schrijven ze niet 'kamma ', dat zou het nog erger maken) deugt niet want staat op gespannen voet met de Dhamma en Dharma. Karma is niet iets dat je verrijkt, dat doe je met margarine en doen sommige mensen financieel. 'Karma' is het geheel van je intenties. Zie ook de bijlage hieronder.

*   Steun is nodig omdat de kleine levensbeschouwelijke omroepen gaan verdwijnen, delen ze - correct - mee. En dan zouden ze met het resultaat van deze actie 'programma's met een boeddhistisch hart' kunnen blijven maken (na eind 2015). Maar volstrekt onduidelijk is of de BOS dat gewoon mag blijhven doen vanaf 2016, als ex-publieke-omroep? Via welk medium gaan ze dat dan doen? Blijft de huidige BOS met huidige statuten en huidige delegatieovereenkomst met de BUN dan bestaan? Zoewel televisie als radio als website (o.a. Bodhitv)?
De potentiele donateurs worden er niet van op de hoogte gesteld. Net zo als al jaren onduidelijk is wat er met het kapitaal van de 'Stichting Vrienden van de BOS' gebeurt.

*   Tenslotte bevallen de lelijke kleuren en de grote letters me niet: het lijkt wel reclame voor een of ander ordinair merk.

De campagne start a.s. woensdag rond de door de BOS uit zenden documentaire Happiness, en dat vind ik ook niets: alsof boeddhisme en happiness iets met elkaar te maken hebben.

Ondanks de zelfrelativerende opmerkingen als 'met een knipoog' en 'lichtvoetig' is het een mijns inziens onzindelijke en onzinnige actie van de BOS.
Boeddhisten kunnen hun geld beter aan iets anders besteden.
Laat de BOS eerst maar eens een helder plan voor de jaren na 2015 gaan maken en met haar achterban bespreken, in plaats van deze door marketeers aangedreven campagne uit te voeren.

=======================================================================

Bijlage, uit de website van de moeder van de BOS (de BUN dus)
"Karma

De keten van oorzaak en gevolg, van 'ontstaan in afhankelijkheid' hangt nauw samen met het begrip karma. Schakel 2 van de keten beschrijft, dat er iets in onze geest opduikt. Waar komt dat vandaan? Zijn dat willekeurige en toevallige oprispingen? Volgens talrijke boeddhistische tradities is daar geen sprake van. Alles wat wij ooit in dit of een vorig leven gedaan hebben heeft zich in ons basisbewustzijn genesteld. Wij dragen ons verleden met ons mee. Dat zijn de karmische zaden. En vroeg of laat komen die weer boven.

De vraag is dan hoe we daarmee omgaan. Daar lopen de wegen uiteen. Is karma ons lot? Zijn we een product van ons verleden, van vorige levens en dit leven, van natuur en opvoeding? Zijn we gedetermineerd? Is er wel een vrije wil? Als we vanuit een fatalistische visie zeggen: 'dat is mijn karma' en daar gelaten onder zijn, dan is dat niet erg boeddhistisch. Want de Boeddha is wel van mening, dat alles wat wij gedaan hebben zich in ons basisbewustzijn heeft gegrift. En dat die inprenting onze toekomst kan bepalen. Wat dat betreft gaat de wet van oorzaak en gevolg geheel op. Maar de Boeddha zegt ook, dat we de keten kunnen doorbreken."

Bron: www.boeddhisme.nl/boeddhisme.html

Boeddhistisch scheiden, kan dat? De gevolgen van het CvdM-besluit op de case BUN met BOS

Update 27 maart
Nadat de NRC gisteren (26 maart) kon melden wat het besluit van het Commissariaat voor de Media kon betekenen voor de BUN en de BOS, besteedt vandaag de Volkskrant aandacht aan dit nieuws.
Op pagina 14 van de katern V meldt de krant: “ … Door de boete dreigt faillissement voor de BUN waarvan de jaarlijkse contributieopbrengsten slechts 4.000 euro bedragen. Het is onwaarschijnlijk dat de BUN het bedrag in de gestelde termijn van zes weken kan betalen. Wanbetaling zou betekenen dat de BOS nog voor 1 januari 2016 verdwijnt, de dag waarop alle kleine religieuze of levensbeschouwelijke omroepen ophouden te bestaan.… ”
Het lijkt wenselijk dat de BUN en de BOS nu toch wel iets aan de boeddhisten in Nederland moeten laten horen.

=========================================================================

Vaak worden aan 'het boeddhisme' vragen gesteld over hedendaagse persoonlijke en maatschappelijke problemen.
Hoewel ik in deze vorm de vraag niet ben tegengekomen, zou er ook één kunnen zijn:
' Mag je van het boeddhisme scheiden ? '
De duizenden jaren oude Aziatische leer, binnen een heel andere familie-cultuur ontstaan, bevat daarvoor, volgens mij, naar de letter geen handvaten (met één uitzondering). Men zou dan naar de geest van het boeddhisme te rade moeten gaan.

Vermoedelijk zullen de meeste hedendaagse boeddhistische leraren benadrukken dat men niet moet scheiden en dat zeker niet lichtvaardig moet doen: begeerte en haat zullen nogal bij (te overwegen) scheiding een rol spelen, en daar zijn we niet voor. Bovendien – zullen zij mogelijk zeggen – gaat het zelfs om meer dan liefde, ook om 'lotsverbondenheid'.
Men zou daar tegenin kunnen brengen dat een deel van die leraren celibatair levende monniken is die niet deskundig zijn op het gebied van huwelijk, maar dat lijkt me geen sterk argument.

Wel wijst het op die ene uitzondering op de regel: mannen (en in mindere mate vrouwen) verlieten vroeger en nu hun huwelijk en gezin om monnik of non te worden. Dat werd ethisch gezien wel acceptabel gevonden en spiritueel gezien zelfs wenselijk, sommige hedendaagse feministen hebben daar op z'n minst gemengde gevoelens bij, bijvoorbeeld bij het in de steek laten van de kinderen.


Dit als aanloop naar de vraag hoe boeddhistische organisaties met elkaar om moeten gaan als de liefde voorbij is en er ook geen wederzijdse voordelen in het continueren van een relatie meer zijn, of de nadelen groter dan de voordelen.
Dit pas ik toe op de relatie tussen de BUN en de BOS van dit moment, misschien niet door liefde maar wel door het lot verbonden (zelfs verstrengeld) met elkaar.

De feiten acht ik de lezers van dit blog bekend. Kort: de BOS is een dochter van de BUN, opgericht om een taak van de BUN - programma's uitzenden binnen de publieke omroep – mogelijk te maken.
Vanaf het jaar 2000 heeft de BUN elke vijf jaar een licensie voor die taak gekregen. En de relatie tussen BUN en BOS is geregeld in een (in 2008 hernieuwde) ' delegatieovereenkomst '.

Al jaren zeggen een aantal kritische volgers van BUN en BOS, waaronder ik, dat deze overeenkomst uit 2008 niet alleen in strijd is met de Mediawet , maar ook de BUN en daarmee het georganiseerde boeddhisme buiten spel zetten in het beleid van de BOS; en dat dat ook zichtbaar is in dat beleid waarin de BOS-Televisie steeds minder interesse toont in wat er in boeddhistisch Nederland gebeurt.

Maar goed, dat waren wij dat die dat zeiden, als vrijzwevende individuen; en maakte niet zoveel indruk.

Maar nu heeft het Commissariaat voor de Media het ook gezegd in een hard en duidelijk besluit , genomen op 12 maart (of 19 maart, dat is niet duidelijk) 2013 en met de titel 'Beslissing op bezwaar van de Boeddhistische Unie Nederland '. Zie de pdf van het besluit hier .
De tekst hebben we kunnen lezen via de website van de BUN, in een 'Nieuwsbrief van de voorzitter ' van 21 maart, zie hier .
Het Commissariaat wijst het bezwaar van de BUN af en handhaaft het besluit dat de BUN € 50.000 uitgegeven omroepmiddelen dient terug te betalen en legt bovendien de BUN een boete op voor dit 'vergrijp' van € 2.500 Dat de BOS en niet de BUN die omroepmiddelen heeft uitgegeven, is daarbij niet relevant, zo stelt het Commissariaat: de BUN is en blijft verantwoordelijk.

==============================================================================
Eerst enigszins als zijlijn: wat zijn de consequenties van dit CvdM-besluit voor Gertjan Mulder?
Het is immers, vanaf 2009, zijn strategie geweest: van het - door de BUN voor haar medeverantwoordelijkheid genomen - onderzoek dat uit moest monden in het resultaat dat er 900.000 boeddhisten zouden zijn tot en met het luchthartig opnemen van de sanctie van het Commissariaat.
Deze strategie is mislukt, feitelijk en moreel.
Ik vind dat dit gevolgen moet hebben voor hem als adviseur van de BOS en vooral voor zijn functie als bestuurslid van de BZI; continueren van die functie lijkt mij onhoudbaar.
==============================================================================

Ik ga het besluit van het Commissariaat voor de Media hier niet samenvatten of analyseren. M'n collega's van *OpenBoeddhisme* hebben dat gisteren al helder gedaan; zie BUN haalt bakzeil bij CvdM en Bestuurlijk trio negeerde signalen .

Hier wil ik het hebben over het vervolg, over de vragen:
' Hoe moet het verder met de BUN en met de BOS na dit CvdM-besluit en hoe moet het verder met de relatie tussen BUN en BOS ?

De voorzitter van de BUN meent een begin van een antwoord op deze vragen te hebben gegeven met de volgende passage in z'n 21-maart-brief:
“ Aan de pessimisten onder ons zou ik willen meegeven dat het goed is het gebrokene in een glas te zien, maar dat er ook altijd weer nieuwe glazen zijn om uit te drinken. Zoals aangekondigd in mijn vorige nieuwsbrief, buigt het huidige, vernieuwde, BUN-bestuur zich samen met het huidige, vernieuwde, BOS-bestuur met open vizier over de relatie BUN-BOS en de daarmee samenhangende verantwoordelijkheden van de BUN. Het dispuut met het CvM is daarbij alleen maar behulpzaam. “

Ik begrijp de beeldspraak van dat gebroken glas en de nieuwe glazen in het geheel niet en denk dat het antwoord op mijn vragen in eerste instantie ligt in een andere vraag:
' Wie gaat die € 52.500 betalen ? '. En wel binnen 6 weken want het besluit van het Commissariaat duldt geen uitstel meer daarvan, ook niet als de BUN in beroep gaat. En: uit welk potje?

Ik kan mij drie scenario's voorstellen:

1. Eind goed al goed
In dit scenario gaat de BUN (met de BOS) in beroep bij de rechtbank en winnen dit beroep: de €52.500 hoeven niet betaald te worden en de proceskosten die de BUN/BOS heeft gemaakt, worden vergoed.
De BUN loopt een behoorlijk risico door in beroep te gaan: het kan ook verloren worden, die kans lijkt me veel hoger dan 50%. En dan komen de proceskosten nog eens bij de € 52.500
En bovendien: het in beroep gaan betekent geen uitstel van betaling. En opnieuw: wie doet dat, of precieser: uit welk potje. Want het is zeker dat de BUN dit bedrag niet heeft, nog niet een kwart er van, denk ik.

2. De BOS betaalt, op basis van de Delegatieovereenkomst
In dit scenario gaan de BOS door in de logica tot nu toe, vanuit de stelling dat de 'Delegatieovereenkomst' de BUN vrijwaart voor gevolgen van het gedrag van de BOS. En dat dus de BOS zich moreel en juridisch verplicht acht te betalen.
Er zit een klein probleem aan deze mogelijke oplossing verbonden: uit welk potje kan de BOS dat betalen? Want aangenomen mag worden dat het Commissariaat de BOS hierin zeer aandachtig in de gaten zal houden en zal voorkomen dat de BOS twee keer dezelfde overtreding (het onderzoek betalen uit omroepmiddelen) zal maken. Misschien denkt de BOS het te kunnen uit het verzamelde kapitaal bij elkaar gebracht door de donateurs van de ' Stichting Vrienden van de BOS ', maar het is lang niet zeker of het Commissariaat dat wel accepteert.

3. De BOS deelt de BUN mee de € 52.500 niet te kunnen en mogen betalen
Dit scenario zal uit meerdere fasen bestaan:

3.1. De aanzegging
Dit begint met het door de BUN-voorzitter aangekondigde overleg 'met open vizier' tussen BUN- en BOS-bestuur.
Hierin deelt de BOS-voorzitter mee: helaas is het voor de BOS niet mogelijk om de door het Commissariaat teruggevorderde €50.0000 plus boet van € 2.500 te betalen. Het besluit van het Commissariaat leidt voor het bestuur van de BOS glashelder tot de conclusie dat dit niet toegestaan is.
De BOS-voorzitter vervolgt waarschijnlijk met zinnen over het moreel blijven steunen van de BUN en over het mee willen denken over oplossingen voor het ontstane financiële probleem van de BUN, maar nogmaals, helaas, …
De liefde is hiermee definitief bekoeld, lijkt mij.

3.2. De BUN probeert haar faillissement te voorkomen
De BUN kan niet betalen en probeert binnen zes weken (dat is: voor eind april) het bedrag bij elkaar te sprokkelen. Bijvoorbeeld door aan de BUN-leden een bijdrage te vragen of aan welgestelde individuele boeddhisten zoals Jean Karel Hylkema.
(Het begint trouwens veel op de Cyprus problemen te lijken)
Of dit lukt, door het ontvangen van giften of langdurige leningen, en dan is de kou uit de lucht.

Of dit lukt niet, en dan start de volgende fase:

3.3. De BUN gaat failliet
Veel gedoe dat ik niet allemaal zal proberen te beschrijven; en dan doel ik vooral op de financiële risico's voor de leden en de (ex-)bestuursleden van de BUN.
De centrale vraag hier is: betekent faillissement ook daadwerkelijk opheffing van de BUN ? Misschien niet onmiddellijk maar - gezien het onderstaande van belang – na een halfjaar of zo toch wel, lijkt mij, maar ik ben een leek op dat gebied (op welk gebied eigenlijk niet?)
En de vervolgvraag: wat betekent dit voor de BOS ?

3.4. Het vertraagde of het snelle einde van de BOS
Het BOS-bestuur zal nagedacht hebben over de voor- en nadelen van de in 3.1. beschreven stap, in simpele taal: het laten vallen van de BUN . Want ze kunnen meegesleept worden in die val, immers: het is de BUN die de zendmachtiging tot eind 2015 bezit en met het voortijdig verdwijnen van de BUN verdwijnt ook die zendmachtiging, en zendtijd en het geld daartoe. Aan de andere kant: het einde voor de BOS als onderdeel van de publieke omroep is toch nabij, na 2015 is het over.
Ik neem aan dat binnen de BOS (zeer 'binnen', we lezen er geen woord over) wordt nagedacht over de toekomst van de BOS buiten de publieke omroep vanaf 2016, waarin internet dan een centrale rol zal moeten gaan spelen. Voor die 'BOS 3.0 ' zal de doelgroep veel groter moeten zijn dan die paar boeddhisten van de BUN.
Kortom: ideaal vanuit BOS-perspectief zou het zijn, de BUN langzaam te laten vallen, pas in de loop van 2014 bijvoorbeeld.
Dat zou er vanuit BOS-perspectief voor pleiten wel de juridische procedure tegen het Commissariaat voort te zetten en bij de rechtbank in beroep tegen de sanctie te gaan (en de € 52.500 ergens te lenen). En die vele maanden durende procedure dan alsnog verliezen.


Kortom: het is allemaal niet zo goed te voorspellen.
Maar een volstrekte harmonie binnenskamers tussen BUN en BOS in de komende vijf weken, en daarna, lijkt mij onwaarschijnlijk.
Misschien wordt het dus wel: tot de dood ons scheidt.

Is er nog hoop (voor de BOS) ?

Afgelopen maandag kondigde ik het Kamer(commissie)debat over het mediabeleid van de staatssecretaris Dekker aan, eigenlijk: van de invulling van een deel van de bezuinigingen van het kabinet Rutte II. Zie blog .

Veel goed heeft het niet opgeleverd voor de 2.42-omroepen, waaronder de BOS.
Het Nederlands Dagblad meldde vandaag:
" Dekker houdt vast aan plannen kleine omroepen
DEN HAAG - Sander Dekker (staatssecretaris Media, VVD) houdt vast aan het stopzetten van de financiering van de kleine levensbeschouwelijke omroepen als IKON/Zendtijd voor Kerken en RKK.
Hij gaat ervan uit dat deze omroepen daarmee ook zullen verdwijnen, zei hij maandag in een debat over de mediabegroting met de Tweede Kamer. Wel wil hij in gesprek met de publieke omroep over de aandacht voor levensbeschouwing, want dat blijft volgens Dekker een van hun wettelijke taken."
Bron: Nederlands Dagblad

De katholieke collega’s van de BOS, de RKK hebben de hoop nog niet laten varen, ze ontlenen hun optimisme aan de mogelijkheid dat naast CDA en CU ook de EersteKamer-fracties van D66 en PVV tegen de media-bezuinigings-plannen van dit kabinet zijn, terwijl in het recente verleden de PVV extreem negatief t.o.v. de .2.42-omroepen en vooral de IKON van Paul Rosenmöller was.

Twee moties zijn relevant: 33 400 VIII Nr. 32 en Nr. 47
Deze gaan over het toch geld beschikking blijven stellen, weliswaar minder dan nu maar wel een soort ‘zachte landing’ zoals dat in de Kamer werd genoemd. Dinsdag 18 december zal hier waarschijnlijk over gestemd worden; ik denk dat ze het niet halen.

Een derde moties gaat niet primair over geld (hoewel ...), Nr. 46
“... overwegende dat het wenselijk is dat er een eigentijdse regeling komt voor de kleine levensbeschouwelijke omroepen (2.42-omroepen);
van mening dat de lopende fusieprocessen van de 2.42-omroepen niet onnodig moeten worden geremd;
verzoekt de regering, in overleg met de NPO voor de zomer van 2013 de contouren van een eigentijdse regeling voor levensbeschouwelijke programmering bekend te maken en de NPO te vragen om bij de uitwerking in overleg te treden met de bestaande 2.42-omroepen, vertegenwoordigers van levensbeschouwelijke stromingen in Nederland, de beoogde fusiepartners en andere omroepen die mede kunnen voorzien in media-aanbod op levensbeschouwelijk gebied voor de gehele Nederlandse bevolking,
en gaat over tot de orde van de dag.”

Dit betekent dat zowel de BOS als de BUN hieraan mee moeten doen.
Wellicht komt dan ook weer aan de orde wat de mogelijke rol wordt van een door het vorige kabinet vereist gestelde onafhankelijke programmaraad bij fusies met 2.42-omroepen, bij het boeddhisme bv de opvolger van de huidige Participatieraad (PAR) van de BOS. Zie m’n oude voorstel .
Ik heb daar de laatste tijd niets mee over gehoord.

De staatssecretaris heeft al als z’n mening gegeven dat het de taak van de publieke omroep blijft, ook levensbeschouwelijke programma’s aan te bieden, al zouden er geen levensbeschouwelijke omroepen meer zijn.

Dus ook boeddhistische programma’s; door bv de VPRO te maken en uit te zenden
Er is (naast het probleem dat dit niet past in de VPRO-identiteit) een groot probleem: er is helemaal geen traditie van boeddhistische televisie-programma’s , afgezien van sommige licht boeddhistische documentaires is de afgelopen jaren de Dharma nauwelijks bij de BOS aan de orde gekomen.
Wel bij de BOS-Radio, ik zeg het er nog maar eens bij.

Wat kommentaren en reacties van mij in het BoeddhistischDagblad de laatste tijd

De laatste maand ben ik weer actief geweest in de reactie-modus op artikelen in het BoeddhistischDagblad.
Sommige reacties zijn al weer door de tijd achterhaald of waren al te impulsief; maar een paar wil ik toch wel bewaren.

Vaak gaan ze over boeddhisme en commercie/popularisering. Een citaat uit één ervan kan ik eigenlijk wel als m´n credo beschouwen:
Als reactie op de mening: ´ ... vraag ik me af of een bedrijf als Asoka uit de buurt moet blijven van Happinez-achtige uitingen. Een uitgave die ‘iets minder boeddhistisch’ is, kan toch bij iemand een zaadje water geven dat hem of haar dichter bij mildheid en geluk brengt. ´ schreef ik:

“Je gaat er echter van uit dat de kern van het boeddhisme is, ‘mildheid en geluk‘ te brengen. ‘Geluk’ wordt daarbij zoveel betekenissen toegekend dat het woord beter vermeden kan worden. Misschien kan je beter van ‘wijsheid’ spreken.
En ‘mildheid’ kan zeker een resultaat zijn van het beoefenen van het boeddhisme maar is niet het enige kenmerk ervan.
Ook de onderkenning dat het leven – in zekere mate onvermijdelijk – lijden en ongeluk met zich meebrengt, hoort erbij.
Het boeddhisme heeft ook iets VERONTRUSTENDS in zich. En dat is niet verenigbaar met een FEEL GOOD Happinez-boodschap.
Het gaat dus niet om gradaties van ietsje meer of ietsje minder boeddhistisch, het gaat om een richting.”

Ik eindig deze blog met de verzuchting of het Nederlandse boeddhisme wel bestaat.

Op 5 november verscheen in het BoeddhistischDagblad het artikel Rob Lindeman: ‘Asoka mede failliet door gebrek aan zakelijkheid’

Een aantal van de 57 reacties er op was van mij.
Die neem ik hier deels over, met soms een korte beschrijving van de aanleiding ervan.

Op 5 november schrijf ik: ” Op basis van wat ik hierboven lees, zeg ik: Dorine heeft groot gelijk dat ze niet mee wilde doen met wat Lindeman noemt ‘een andere koers varen’. Het boeddhistische karakter van ‘BoeddhaMagazine’ was al verdund; aan een tweede Happinez heeft niemand behoefte.
En als het New Age gehalte van komende Asoka-boeken gaat toenemen dan worden er alleen nog maar spirituele illusies verkocht. Mijn steun voor het idee van ‘Boeddhistische crowdfunding in Nederland’ ten behoeve van Asoka (zoals verleden week geopperd) trek ik dan in.
Hylkema had wel lange tijd de touwtjes bij BUN, BOS en BZI in handen maar BUN-voorzitter is hij nooit geweest.
Ook het aspirant-BUN-bestuurslid zijn van Lindeman herinner ik me nog goed; harmonie bracht die functie toen niet. Als hij zich èn met het beleid van BoeddhaMagazine èn met het beleid van Asoka als boekenuitgever èn met het beleid van de BUN gaat bemoeien, dan worden het drukke tijden voor (boeddhistische) journalisten om belangenverstrengelingen te ontwarren.
Moet de BUN ook ‘wat commerciëler’ worden soms? Wat hebben ze dan te verkopen?
Ik ben geen pessimist maar de implosie van het georganiseerde boeddhisme is zich nu in versneld tempo aan het voltrekken. ”

En bijdrage van Kees Klomp op 1 december:
“ ik wil een hypothese/stelling deponeren naar aanleiding van de asoka-discussie: als boeddhisten geen realistische relatie met commercie weten te ontwikkelen, wordt dit het failliet van het boeddhisme in Nederland….
op de één of andere wijze geven veel boeddhisten blijk van een volstrekt apathische relatie met commercie. het is wat mij betreft een aperte illusie is om te denken dat boeddhisme geïsoleerd beoefend kan worden van de markteconomie waarin we leven. productie, consumptie en transactie zijn onlosmakelijke onderdelen van de maatschappij waarin we leven. ook voor boeddhisten. ook bij boeddhistische producten. daarom is het de grootst mogelijke onzin om asoka te betichten van zakken-vullerij en/of het populariseren van het boeddhisme. asoka is een bedrijf, en soms is het voor het voortbestaan van een bedrijf noodzakelijk om pijnlijke ingrepen te doen – zoals een faillissement of een ontslag – net zoals het noodzakelijk is om voldoende afzet voor je producten te vinden. bijvoorbeeld door een groter, breder publiek te vinden en binden. dat is normaal! maar omdat asoka boeddhistisch is, is dat voor sommige mensen opeens een onoverkomelijkheid en een rede voor allerlei verwensingen en veroordelingen. met zoveel onwetendheid wordt boeddhisme nog eens om zeep geholpen door zijn eigen beoefenaars… ”

Op 1 december reageer ik richting Kees:
“ Kees
Die uitdaging neem ik graag aan. Zowel over de Asoka-case als over het thema boeddhisme-commercie in bredere zin.
Om te beginnen graag eerst een vuiltje uit de lucht halen: ik ben me er niet van bewust dat iemand Asoka heeft beticht van zakken-vullerij; sterker nog: ik krijg het toenemende vermoeden dat Lindeman en ’t Hooft uit eigen zak veel hebben bijgelegd.
Inderdaad, boeddhisme en commercie hebben veel met elkaar te maken, vroeger (in Azië) en nu; de bekende boeddholoog Gregory Schopen heeft daar dingen over gezegd die veel boeddhisten liever niet wilden horen.. Vroeger hadden ook boeddhisme en politiek veel met elkaar te maken, ook niet leuk maar wel waar.
Zeker geven “ veel boeddhisten blijk van een volstrekt apathische relatie met commercie”, maar helaas ook tot politiek en tot het lezen van boeken die ze al gauw te duur vinden.
Het is goed dat het tot iedereen doordringt dat Asoka een bedrijf is; lange tijd zijn – ook door betrokkenen zelf – Asoka, BUN en BOS als nonprofit drieeenheid beschouwd.
Het zou mooi zijn als een deel van Asoka min of meer non-profit is zoals kennelijk Wisdom Books is, zoals Gerolf ’t Hooft en ik hopen, maar of dat financieel-technisch kan weet ik niet (betwijfel ik eigenlijk).
Zover dat niet kan zie ik Asoka als lezer, als consument dus in commercie-termen. De vraag is: wie wil zich laten ‘binden’ of een van je termen te gebruiken?
Tenslotte, dat het “ boeddhisme nog eens om zeep [wordt] geholpen door zijn eigen beoefenaars ”?
Volgens mij is ‘het’ boeddhisme en het aantal Nederlandse beoefenaars ervan opgeblazen. Het boeddhisme is, ook als markt, een niche, meer niet. Dat er daarnaast een spirituele licht-boeddhistische markt is, heb ik geen probleem mee, maar geef het wel het juiste etiket.
Tenzij je bedoelt dat ook boeddhistische sangha’s zich meer als bedrijf moeten gaan opstellen en hun Dharma-aanbod vermarkten; het is de bezorgdheid daarvoor waardoor je minstens een deel van de reacties over de Asoka-case zou kunnen begrijpen. “

Nina (Nannini) zegt op 1 december:
“Historici spreken over ‘lieux de mémoires’ of ‘invented traditions’ als de beleving van het gebeurde een belangrijker rol krijgt dan de daadwerkelijke feiten. @Joop er lag een voorstel van Rob, maar dat is mijn inziens privé tussen beiden en zullen we niet uit de doeken doen.
En waar de conclusie vandaan komt dat BoeddhaMagazine commerciëler zou worden is mij een mysterie. Lees het december nummer en kom dan alstublieft terug met een inhoudelijke analyse. Het is geen verdunning, verbreding en versmalling, het gaat om kwaliteit in tekst en beeld. Onze verantwoordelijkheid daarin om zorgvuldig met de financiën om te springen. Zelfs nu zo goed en zo kwaad als het gaat. We hebben een aantal keuzes gemaakt om de kosten en baten in balans te brengen omdat we dit blad met veel bevlogenheid maken. En we draaien overuren om de boel weer op de rit te krijgen, maar altijd met een glimlach als we denken aan het kunnen voort laten bestaan van onze activiteiten .”

Ik reageerde een paar uur later:
“@Nina
a. “Een voorstel van Rob” klinkt wat informeel, het moet toch gaan om een duidelijke ontslagregeling? En is dit “voorstel” nog van kracht? Natuurlijk hoef ik de inhoud ervan niet te kennen
b. De term ‘commercieel’ wordt nu op twee manieren gebruikt.
De eerste is die van Kees en gaat over de onvermijdelijke economische krachten waar iedereen rekening moet houden.
De tweede is bv. vermarkten van de Dharma, advertorials en B.N.ers gebruiken
Boeddhisme, ook in verdunde of populaire vorm is nooit een feelgood-zaak, is nooit voor bange mensen.
Verder wacht ik het decembernummer graag af “

Ene Marianne schreef op 3 december:
“... Daarnaast vraag ik me af of een bedrijf als Asoka uit de buurt moet blijven van Happinez-achtige uitingen. Een uitgave die ‘iets minder boeddhistisch’ is, kan toch bij iemand een zaadje water geven dat hem of haar dichter bij mildheid en geluk brengt. De vraag hiernaar is wellicht groter, en naar mijn gevoel ook legitiem. “

Mijn antwoord een dag later:
“Ongetwijfeld is de vraag daarnaar groter, Marianne; en het aanbod daarvan is daarom ook allang groter.
Je gaat er echter van uit dat de kern van het boeddhisme is, ‘mildheid en geluk‘ te brengen. ‘Geluk’ wordt daarbij zoveel betekenissen toegekend dat het woord beter vermeden kan worden. Misschien kan je beter van ‘wijsheid’ spreken.
En ‘mildheid’ kan zeker een resultaat zijn van het beoefenen van het boeddhisme maar is niet het enige kenmerk ervan.
Ook de onderkenning dat het leven – in zekere mate onvermijdelijk – lijden en ongeluk met zich meebrengt, hoort erbij.
Het boeddhisme heeft ook iets verontrustends in zich. En dat is niet verenigbaar met een feelgood Happinez-boodschap.
Het gaat dus niet om gradaties van ietsje meer of ietsje minder boeddhistisch, het gaat om een richting. “


Kees Klomp stelt dit thema opnieuw (op 7 december) aan de orde in een reactie op de Rients Ritskes-thread waarin hij meent de kunnen constateren dat er een groep boeddhisten is met een apathische relatie met commercie

Ik reageer daar 10 december alsnog op:
“@kees
Er is ook een groep boeddhisten met een apathische relatie met het boeddhisme, zoals m.b.t. de onmogelijkheid met boeddhistische boeken minstens quit te spelen of de dreigende verdwijning van de BOS
Hoewel ik een nitwit ben op marketing-gebied (op welk gebied niet?): wat denk je van het statement ‘geld genereren of generen’ om de relatie met commercie te verhelderen?
Verder kan je je terminologie om afkeuring uit te drukken, wat verbreden want steeds weer ‘dogmatisch en fundamentalistisch’ te schrijven, wordt wat armoedig. ”


Op 28 november verscheen er in het Boeddhistisch Dagblad een interview met Gerolf ’t Hooft (en Nina Nannini)

In een reactie daarop schrijf ik:
“ Aardig interview waarin het nodige duidelijker wordt maar een paar punten ook niet. Laat ik die maar eerst noemen:
- De preciese (juridische) ontslaggrond van Dorine blijft onduidelijk; en waarom was en is er geen ‘Redactiestatuut’voor het blad BoeddhaMagazine? Dat had de problemen minstens beter kunnen reguleren en misschien voorkomen.
- Synthese en Het Vlakke Land gingen tegelijk met Asoka failliet, dat kan geen toeval zijn, kennelijk was er financiële verwevenheid tussen die drie: hoe zit dat in elkaar?
Twijfelgeval is de formulering ‘Rob Lindeman, financieel nauw betrokken bij Asoka’, hij is toch gewoon de (meederheids)eigenaar ervan ? Of in ieder geval van het nieuwe ‘Virtu’ ?
Ik heb veel Asoka-boeken gekocht en gelezen de afgelopen tien jaar; en ik heb Gerolf bewonderd voor z’n initiatief. Maar hij is, net als meer mensen, slachtoffer van de fictie dat er in Nederland heel veel (honderdduizenden werd gezegd) boeddhisten zijn en dat dat aantal groeit. Deze fictie, in stand gehouden door mensen die daar belang bij hadden (nu ook de V.U.), wordt steeds meer doorgeprikt.
Er wordt nu van ‘hardcore’ boeddhisten gesproken. Ik zou liever van ‘serieuze boeddhisten’ spreken maar hoe heten die andere duizenden dan, ‘softcore’? (Nietsisten noem ik ze graag, dat is misschien te moeilijk)
Goed dat de ‘Klassieke Tekstbibliotheek’ blijft (al vind ik de metafoor ‘kroonjuwelen’ ongelukkig) maar ik zou zeggen: verbreed dat fonds tot: Boeddhistische Tekstbibliotheek. Dat is in feite wat ook Alluman voorstelt. Wel financieel helder afgescheiden van de rest van ‘Virtu, zodat crowdfunding of giften mogelijk zijn. En ‘klassiek’ in de zin van chique gebonden/ingenaaid hoeft ook niet meer.
Mijn conclusie: m’n oproep geen Asoka-boeken te kopen, trek ik in.
Dat geldt echter niet BoeddhaMagazine, er zal eerst meer duidelijkheid moeten komen over het ontslag en over het nieuwe beleid. “


Nog een ander thema dan Asoka, de Dharma namelijk
Op 11 november schreef Edel Merx een lyrische tekst het BD over de Lotus Sutra

Mijn reactie:
“Ik heb de Lotus Sutra altijd een leuke tekst gevonden.
Alleen dat Shariputra afzeiken, dat heb ik nooit begrepen; waar was dat voor nodig? “

Edel zegt daarvan:
“ Inderdaad, fair is iets anders. Shariputra is in de Mahayana sutra’s vaker de pieneut van dienst. In de Vimalakirti is het nog veel erger. Daar wordt hij pas echt ‘afgezeikt’.
Blijkbaar zetten deze teksten zich af tegen een verstarring in de Sangha en in de interpretatie van de Pali teksten. Shariputra is als epitoom van wijsheid in deze teksten dan ook het eerste mikpunt.
In het Chinese boeddhisme heeft dit als gevolg gehad dat men de Pali-canon als inferieur, als ‘hinayana’ is gaan zien. Wat mij betreft een complete misinterpretatie die helaas zelfs in de hedendaagse boeddhologie nog doorspeelt.
In Azië merk ik dat vele monniken theravada en mahayana als twee verschillende uitdrukkingsvormen zien van een en dezelfde Dharma. Zo voel ik het zelf ook aan.
Laat ons hopen dat Shariputra wijs genoeg is om de hem toebedeelde rol op te nemen zonder zich persoonlijk beledigd te voelen. Een beetje historisch inzicht kan helpen. Overigens wordt hij in de mahayana kloosters vaak afgebeeld en met alle respect behandeld. “

Ik vind daarvan:
“ Inderdaad is het Sariputra bashen nog sterker in de nog grappigere Vimalakirti Soetra. Deze teksten speelden een rol in de mahayanisering in China ruim vijftienhonder jaar geleden.
Alan Cole heeft er een boeiend boek over geschreven: ‘Text as Father: Paternal Seductions in Early Mahayana Buddhist Literature‘; (California Univ Press, 2005)
Uit de samenvatting: “This study attempts to shed new light on the origins and nature of Mahayana Buddhism with close readings of four well-known texts – the Lotus Sutra, Diamond Sutra, Tathagatagarbha Sutra, and Vimalakirtinirdesa. Treating these sutras as literary works rather than as straightforward philosophical or doctrinal treatises, Cole argues that these writings were carefully sculpted to undermine traditional monastic Buddhism and to gain legitimacy and authority for Mahayana Buddhism as it was veering away from Buddhism’s older oral and institutional forms….”
En mij zou het vooral als wijs voorkomen, te accepteren dat HET boeddhisme niet bestaat, dat er nogal grote verschillen zijn tussen de tradities.
En het zou me verstandig voorkomen dat men ook kennis neemt van andere boeddhistische tradities dan de eigen: gewoon onbevangen lezen of luisteren; dat wordt nog nauwelijks gedaan. En dat men daarmee het bestaan van verschillen (naast, inderdaad Edel, overeenkomsten) accepteert.
Het belangrijkste van je essay blijft natuurlijk dat het lezen ervan (van de Lotus Soetra eigenlijk) spirituele ervaringen op kan roepen. En die zijn per definitie subjectief. “


Op 24 oktober verscheen in een artikel in het BD over de ‘ongebonden boeddhist’

Dat riep veel reacties op waaronder die van mij:
“ Inderdaad heb ik begin 2009 mede een voorstel ingediend om het betrekken van niet-georganiseerde boeddhisten bij de BUN te regelen. Dit hoewel ik toen noch nu zelf ongeorganiseerd was; ik vond dat zowel voor de ongeorganiseerde als voor de BUN (die representatief kon gaan worden) wenselijk.
Inmiddels zijn mijn opvattingen -[geëvolueerd] en is de bestaansreden van de BUN onduidelijker geworden.
Nu zou ik zeggen tegen de ongeorganiseerde: het hoeft niet; en tegen de BUN: hef je maar op. “


Op 31 oktober stond er een interview in het BD met BUN-bestuurslid Humphry Versloot dat door z’n openharighweid verbazing opriep.

Ik reageerde een dag later:
“ Humphry Versloot lijkt mij de juiste man op de juiste plaats en juiste moment in het BUN-bestuur, alleen weet ik nog niet wat – historisch achteraf gezien – zijn functie zal zijn geweest. Misschien wel: degene de de opheffing van de BUN vakkundig heeft begeleid.
Als ‘ongebonden boeddhist’, (ik zeg nog eens: de term ‘omgeorganiseerde boeddhist’ verdient de voorkeur) kan hij onbevangen beleid gaan vormen over de twee vragen: wat heeft de BUN aan de ongeorganiseerden? En: wat hebben ongeorganiseerden aan de BUN? En trouwens is hij ook al bezig met de derde en vierde vraag: wat hebben georganiseerde boeddhisten en wat hebben boeddhistische organisaties aan de BUN (en omgekeerd uiteraard) ? Bepaald geen nieuwe vragen, misschien moet hij nog eens de jammerklacht van Jan Willem Houthof lezen toen die als BUN-voorzitter vertrok.
De laatste tijd heb ik me intensief beziggehouden met het mogelijke werk van een ‘boeddhistisch geestelijk verzorger’ en de opleiding master-plus daarvoor, door de VU samen met de BZI (BUN dus) opgezet. Werken er bij Zorgpartners waarVersloot topbestuurder is, geen (boeddhistisch) geestelijk verzorgers? Anders had hij dat vast wel vermeld. Is er eigenlijk wel emplooi voor de masters-plus, naast de paar bij Justitie dan? Of beschouwt hij geestelijk verzorgers in de gezondheidzorg niet als professionals (ik wel, zie mijn blog van vandaag over het handboek daarvoor) ?
Een klein raadseltje vormt het antwoord op de vraag van de interviewer van het BD of er spanning is over de uitkomst van het Kaski-onderzoek. Versloot zegt daarop: ‘Ik heb het concept zelf nog niet gelezen, …’. Is er een concept dan en hebben sommigen (in het BUN-bestuur bijvoorbeeld) dat dan wel gelezen? Het moet dan een geheim concept zijn. ... “

Een paar dagen later, na andere reacties, schrijf ik:
“ Het is al weer meer dan 20 artikelen geleden (volgens mij plaatsen jullie teveel artikelen, BD-redactie) maar ik wil nog eens op dit interview met dhr. Versloot terugkomen.
En wel om er m’n verbazing over uit te spreken dat niet één vertegenwoordiger van de BUN-leden meedoet aan de publieke discussie over het georganiseerde boeddhisme op deze site van het BoeddhistischDagblad.
Niet over dit interview, niet over het artikel over voorgenomen bezuinigingen waardoor de BOS vrijwel verdwijnt, niet over het Kaski-onderzoek, niet over de levendige discussie hier m.b.t. ‘de ongebonden boeddhist’, niet over het faillisement van Asoka en het mogelijk verdwijnen van BoeddhaMagazine als boeddhistisch kwartaalblad.
Terwijl dat toch allemaal onderwerpen die de BUN raken of zouden moeten raken als ‘officiële vertegenwoordiger van het boeddhisme in Nederland’.
Ik denk niet dat het arrogantie is van de BUN-leden; het is m.i. desinteresse : hun eigen sangha houdt hen bezig; en verder moet het landelijk gezellig zijn.
Volgende week zaterdag, 17 november, is er een ledenvergadering van de BUN. Andere boeddhisten dan de leden zijn daar nog steeds niet welkom, maar zal het er weer weer net zo gezapig aan toe gaan als de laatste keren, blijkens ‘nieuwsbrieven’ van de BUN-voorzitter?
Op de site van *OpenBoeddhisme* (adres bekend) las ik als nieuwtje dat het Kaski hun evaluatie bij Justitie heeft ingediend en dat de uitlatingen van Versloot officieel geen invloed op de beslissing over erkenning van de BUN van de staatssecretaris hebben.
Het zal mij benieuwen. “

Ujukarin (vertegenwoordiger van Triratna Amsterdam) neemt de handschoen op:
“ Je vraagt naar de bekende weg, Joop. Het is geen arrogantie en geen desinteresse maar een gezamenlijke konstatering dat publieke discussie in forums als dit niet goed functioneert. Voor mijn perceptie daarvan citeer ik uit Henk M’s commentaar op de Asoka-discussie:
“Het is ook bijzonder gemakkelijk om boeddhisten of boeddhistische organisaties aan te vallen, om vervolgens nog heel gemakkelijk een extra aanval te lanceren (verwijt van niet boeddhistisch gedrag) wanneer ze zich proberen te verweren.
Dat het boeddhisme in Nederland nog niet volwassen is blijkt wel uit het feit dat de criticasters niet opbouwend zijn. Zo zitten we dan tenminste met zijn allen nog in dezelfde fase :-)”
Maar jouw perceptie, zijnde een van die criticasters, zal wel afwijken.
Overigens kan ik je uit eigen ervaring melden dat de discussies tijdens de laatste BUN vergaderingen zeer levendig waren, als de notulen een indruk van gezapigheid geven is dat onterecht.
Het moge duidelijk zijn dat ik ook verder niet op dit topic zal reageren, geen publieke discussie is geen publieke discussie…
Wijsheid gewenst van een der BUN vertegenwoordigers, “

Mijn antwoord:
“ Dank je, Ujukarin, voor deze reactie die geen reactie heet te zijn.
Eén correctie: ik ken de notulen van BUN-ledenvergaderingen niet, die zijn niet openbaar (vroeger trouwens wel); ik ken de herinnering van de BUN-voorzitter aan de vergaderingen in zijn ‘Nieuwsbrieven’.
Er is een vraag waarop je wel zou kunnen reageren; namelijk jullie (?) ‘gezamenlijke konstatering dat publieke discussie in forums als dit niet goed functioneert‘. Niet leuk voor de BD-redactie; maar vooral: niet leuk voor de lezers.
Mijn vraag: is het dan niet een gezamenlijke uitdaging van BUN èn boeddhistische forums en blogs èn lezers daarvan om wèl een goed functionerende publieke discussie over het boeddhisme in Nederland tot stand te brengen? Doe eens voorstellen. “

Dat ‘voorstel’ kwam:
“ Okay, 1 volgreaktie dan: mijn geheel onbevooroordeelde mening ;-) is dat die uitdaging ligt bij degenen die m.i. nu die discussie grondig verziekt hebben. Het opheffen van openboeddhisme.nl, een m.i. totaal van boeddhistische ethiek verschoonde site vol azijnp&((&*(erij erger nog dan geenstijl.nl waar de opstellers zich ernstig voor zouden moeten schamen, zou een stap in de goede richting zijn. Pas als we op basis van gedeelde boeddhistische waarden zoals erkennen-van-noodzaak-tot-sangha en elkaar-aanspreken-op-ethisch-gedrag-en-altruïsme en respect-voor-wie-zijn-nek-uitsteekt inplaats van stuurman-aan-wal-alles-beter-weten-maar-zelf-geen-poot-uitsteken-voor-Dharmaduta zouden kunnen communiceren dan zou die discussie ook op publiek niveau weer nuttig kunnen worden. Ik herken die waarden totaal niet bij de opponenten/dissidenten en dat sterkt me in het vasthouden van de onder de BUN aanhang afgesproken lijn om die discussie niet meer aan te gaan..
Wijsheid gewenst… “

Nog een keer een reactie van mij daarop:
“ Ik had een discussie op hoger niveau gewild, in technische zin dan: welke structuur is het best? Moet er een afzonderlijke website of forum komen? Met welke software, want ik technisch slechte en technisch goeie fora meegemaakt?
Wie benoemd de moderator? Daarbij kan ik me het probleem van de BD-redactie wel voorstellen want journalist zijn en moderator zijn is lastig te verenigen.
Dus een moderator, die moet er komen, daar zullen we het over eens zijn. En voorwaarden moeten er ook zijn, maar hoe kan je nou erkennen-van-noodzaak-tot-sangha eisen als het gaat om bijvoorbeeld de plaats van de ongeorganiseerde boeddhist?
Het lijkt mij dat het initiatief samen genomen moet worden, ik wacht 17 november wel af. “

Opmerking achteraf: het enige dat ik over de ledenvergadering van 17 november heb gelezen (de BUN-website is al bijna 2 maanden onveranderd) stond hier:
“... in een beleidsdocument dat aan de volgende ALV in mei volgend jaar gepresenteerd zal worden. Daarin zal ook de relatie tussen BUN en aangesloten sangha’s aan de orde komen en de eventuele toelating van loslopende, zogenoemde ongebonden en/of ongeorganiseerde boeddhisten, worden aangegeven. ”
Laat ik het maar ronduit zeggen: hier heb ik geen enkel vertrouwen in of nog behoefte aan.


Nadat kranten, televisie en een aantal levensbeschouwelijke omroep-websites er al eerder over berichten, stond in het BD van 6 december indirect ook het bericht dat de staatssecretaris van Onderwijs en Cultuur in een brief aan de Tweede Kamer meedeelde de financiering van 2.42-omroepen zoals de BOS na 2015 te beeindigen.
‘Indirect’ want het bericht was een kommentaar van de BOS-directeur er op: ‘ Gertjan Mulder: niet gehecht aan BOS, wel aan boeddhistische programmering.
Boeddhisten zijn altijd vòòr niet-hechten maar dit was toch wel wat merkwaardig. Een paar reacties van mij, en een van een ander die Gertjan verdedigde:

Op 7 december schreef ik:
´ Er staat een pijnlijke fout in dit bericht. Dat betreft de zin ‘De staatssecretaris gaat op korte termijn met de BOS en andere 2.42 omroepen praten over de wijze waarop zij invulling willen en kunnen geven aan levensbeschouwelijke programmering. ’ Waarschijnlijk heeft de redactie van BD dit van de BOS-directeur Gertjan Mulder zo gehoord.
In de brief van de staatssecretaris staat echter, en ik citeer: ‘Ik ga op korte termijn met de genootschappen praten over de wijze waarop zij invulling willen en kunnen geven aan levensbeschouwelijke programmering. ’
En ‘de genootschappen’ zijn in termen van de Mediawet ‘Kerkgenootschappen en genootschappen op geestelijke grondslag’.
De BUN dus in het geval van de boeddhisten. ´
Waar is de stem van de BUN trouwens in de discussie van de laatste dagen? Worden we als boeddhisten eigenlijk nog wel vertegenwoordigd? Moet de BUN-voorzitter niet de regie van het overleg met de staatssecretaris en met andere ‘genootschappen’ overnemen?
Want het optimisme van Gertjan Mulder is onbegrijpelijk.
Een BOS zonder budget is, zogenaamd geïntegreerd in een andere omroep zoals de VPRO feitelijk non-existent. Waarom zou de VPRO in de toekomst programma’s gaan maken waarin de boeddhistische levensbeschouwing centraal staat? De VPRO heeft eerder dit jaar feitelijk al aangegeven dat niet te gaan doen.
Misschien is het niet zo erg dat de BOS verdwijnt. Maar als we het wel erg vinden dat er nog minder of geen boeddhistische programma’s meer komen moeten we ons niet door een al bijna vertrokken BOS-directeur in een passieve jubelstemming laten brengen. ´

Een reactie van een andere lezer hierop was:
´ Mooie illustratie van half vol of half leeg glas; het standpunt van Gertjan Mulder versus dat van de heer Romeijn. De positieve grondhouding van de heer Mulder lijkt mij erg constructief. Ik vraag mij af welke nietgenoemde belangen de heer Romeijn heeft. Zijn weinig subtiele toevoeging “bijna vertrokken” komt erg suggestief op mij over. ´

Reden voor mij hier twee achtereenvolgende reacties op te geven:
´ Als de staatssecretaris zegt ‘… dat de kerkgenootschappen en de genootschappen op geestelijke grondslag hun zendtijd zelf moeten financieren ’ dan is de uitspraak van Gertjan Mulder gedaan in de Volkskrant van vandaag, ‘ alleen ben ik wel nieuwsgierig naar de preciese financiering ’ toch op z’n minst lichtzinnig te noemen.
Overigens ging mijn reactie primair over de apathie van het georganiseerde boeddhisme na de brief van de staatssecretaris, vergeleken met de activiteiten van bv humanisten, de joodse gemeenschap en de katholieke kerk de laatste dagen.
En vertrekken per 31 december, met de kerstdagen er nog af, is toch ‘bijna’ ?
Mijn belang? Zie mijn blog van de afgelopen jaren, zou ik zeggen. ´

En een dag later:
`En dan nu iets positiefs:
Een twitterbericht van ‘BOSRTV’ van gisteren naar aanleiding van de mededeling over het stoppen van de financiering van de BOS:
BoeddhistischeOmroep ‏@bosrtv
…, …, … dank dat jullie je portemonnaie willen trekken. Fijn om te horen!
(namen heb ik verwijderd)
Dat wil ik ook wel, dat zijn er al vier.
Doen net zo als de humanisten gestart zijn, zie www.humanistischverbond.nl/nieuws/archief/2011/help-ons-de-humanistische-omroep-te-behouden
Misschien kan het ook via de Stichting ‘Vrienden van de BOS’ ?
Moet ie wel eerst een echt bestuur krijgen. Kom, Gertjan, doe nog een goede daad. ´


Daarna wordt het stil, alsof een witte sneeuwdeken over alle boeddhisten is gedaald en niemand zich meer waar dan ook nog zorgen over maakt.
Ook het ontbreken van aandacht voor het kamercommissiedebat op 10 december (over het voortbestaan van o.a. de BOS) is symptomatisch.

Die grote onzichtbaarheid kan ook wel eens betekenen dat het Nederlandse boeddhisme niet bestaat, dat er niet honderdduizenden boeddhisten zijn zoals degenen die belang bij een groot aantal hebben, dachten; dat er niet tienduizenden zijn zoals ik jaren dacht, maar hoogstens enkele duizenden die stil voornamelijk achter de voordeur hun ding doen.